Kórónaveiran: Hvernig endar þetta?

Fjöl­miðlar hafa skilj­an­lega sýnt kór­óna­veirunni mikla athygli, endar fangar fréttin hug almenn­ings og fjallar um óræða og ósýni­lega hættu. Banvænir sjúk­dómar hafa fylgt mann­kyn­inu frá upp­hafi en urðu þó marg­falt fleiri og skæð­ari eftir að við fórum að stunda akur­yrkju, halda til á sama stað árið um kring og búa í mik­illi návist við dýrin sem við gerðum að búfén­aði okkar. Fyrir vikið höfum við þróað með okkur inn­byggðan ótta við smit­sjúk­dóma sem urðu bana­mein svo margra for­feðra okkar.

Það er engin til­viljun að þegar nýr far­aldur gerir vart við sig kemur hann yfir­leitt beint frá slát­ur­dýrum á borð við svín og hænur (svínaflensa, fuglaflensa, og svo fram­vegis). Veiran stökk­breyt­ist við að stökkva á milli dýra­teg­unda og getur orðið skæð­ari á óút­reikn­an­legan hátt.

Hættan verður alltaf til staðar á meðan mann­kynið stundar búskap í núver­andi mynd og verk­smiðju­bú­skapur hefur í sumum til­fellum gert illt verra og stuðlað að …