Vatn á myllu kölska

Yfir­lýs­ing for­manns Eflingar um hærri fram­færslu­kostnað í Reykja­vík en á lands­byggð­inni hefur farið fyrir brjóstið á fólki og meira að segja for­menn verka­lýðs­fé­laga hafa séð ástæðu til að stíga fram og mæla gegn þess­ari yfir­lýs­ingu.

Það er tvennt vont við þessa stöðu. Í fyrsta lagi eru þetta óheppi­leg ummæli for­manns Eflingar því henni mátti vera ljóst að skilja mætti ummæli hennar sem svo, að það ættu að vera hærri launa­taxtar að jafn­aði í Reykja­vík en ann­ars staðar. Það er úti­lokað að nokkurn tíma tæk­ist sam­staða um það innan verka­lýðs­hreyf­ing­ar­innar. Og verka­lýðs­fé­lag sem stefnir í átök þarf á sam­stöðu að halda.

Í öðru lagi er mjög óheppi­legt að for­menn ann­arra verka­manna­fé­laga skuli stíga fram í deilu sem á fyrst og fremst að vera milli Eflingar og SA. Forysta Samtaka atvinnu­lífs­ins hefur því getað hallað sér aftur á bak og fylgst með for­mönnum verka­manna­fé­laga takast á um rétt­mæti krafna Eflingar. Þeir hafa eflaust skemmt sér ágæt­lega á meðan.

Við ættum að styðja hvert það verka­lýðs­fé­lag lág­launa­fólks sem fer fram með launa­kröfur – jafn­vel þó við höfum sjálf samið um annað og lægra. Þannig náði verka­lýðs­hreyf­ingin árangri á fyrstu ára­tugum bar­átt­unnar – sigrar unn­ust í mörgum smá­or­ustum og launa­hækkun sem samið er um á einum stað – smit­ast fljótt út til ann­arra.

[adspot]Síðar lærðu launa­greið­endur að skipu­leggja sig og hafa unnið hörðum höndum að því að smala öllu launa­fólki í eina rétt. Því miður með aðstoð frá verka­lýðs­hreyf­ing­unni. Marg­um­rætt Salek sam­komu­lag sner­ist einmitt um að smala öllum í eina rétt og það sem samið væri fyrir einn – myndi svo gilda um alla.

Salek þýðir því og hefur alltaf þýtt að sjálf­stæði hvers verka­lýðs­fé­lags er skert og samn­ings­rétt­ur­inn færður í ein­hverja „sátt“ sem snýst um nið­ur­stöðu úr excel skjali sem sýnir hvað er eftir til ráð­stöf­unar eftir m.a. arð­greiðslur og ofur­laun stjórn­enda.

Verka­lýðs­bar­átta á ekki að snú­ast um per­sónur og leik­endur heldur félags­menn­ina sem fá laun skv. gerðum kjara­samn­ingum. Hvort fólki líkar við for­mann Eflingar eða ekki, eða er sam­mála mál­flutn­ingi hennar eða ekki – skiptir bara engu máli. Það eru kom­andi kjara­samn­ingar Eflingar sem skipta máli og ekki bara fyrir félags­menn Eflingar heldur alla félags­menn í aðild­ar­fé­lögum Starfs­greina­sam­bands­ins. Því nái Efling betri samn­ingi en aðrir hafa gert er næsta víst að eitt­hvað af þeim hækk­unum munu ganga út til ann­arra félaga í formi launa­skriðs og annað mun nást í samn­ingum eftir 12 mán­uði.

Nú þegar ljóst er að það stefnir í verk­fallsá­tök í Reykja­vík er fullt til­efni til að blása til sam­stöðu innan Starfs­greina­sam­bands­ins og að aðild­ar­fé­lög þess veiti Eflingu þann stuðn­ing sem þarf.

Höfundur er starfs­maður AFLs Starfs­greina­fé­lags.