Markús segist ekki hafa þurft að tilkynna um eignastýringu

Markús Sig­ur­björns­son, dóm­ari við Hæsta­rétt, seg­ist hafa til­kynnt nefnd um dóm­ara­störf um sölu á hluta­bréfum í sinni eigu þegar við­skiptin áttu sér stað, og hann hafi fengið leyfi nefnd­ar­innar þegar honum áskotn­uð­ust þau. Hann hafi hins vegar ekki þurft að til­kynna um hvernig hann ráð­staf­aði pen­ing­unum eftir söl­una.

Markús sendi frá sér yfir­lýs­ingu vegna umfjöll­unar fjöl­miðla um fjár­mál hans, en eins og kom fram í Kast­ljósi og á Stöð 2 í gær­kvöldi er hann einn þeirra dóm­ara við Hæsta­rétt sem áttu um tíma hluta­bréf í Glitni. Í yfir­lýs­ing­unni kemur fram að hann hafi fengið arf eftir móður sína árið 2002, sem hafi meðal ann­ars falist í hlut­deild í hluta­bréfum í Eimskip, Flug­leiðum og Íslands­banka. Hann hafi fengið leyfi nefndar um dóm­ara­störf til að eign­ast hluta­bréfin. „Ég til­kynnti síðan nefnd­inni með bréfi 11. des­em­ber 2003 að ég hefði selt hluta­bréfin í Hf. Eim­skipa­fé­lagi Íslands og Flug­leiðum hf. og með bréfi 28. febr­úar 2007 að ég hefði selt hluta­bréfin í Glitni banka hf,“ segir í yfir­lýs­ingu Markúsar.

Eftir sölu hluta­bréf­anna hafi hann sett and­virði þeirra að stærstum hluta í eigna­stýr­ingu hjá Glitni, „þar sem því var á grund­velli samn­ings um þá þjón­ustu meðal ann­ars ráð­stafað til að kaupa hlut­deild­ar­skír­teini í ýmsum verð­bréfa­sjóðum, sem bank­inn bauð almenn­ingi. Hvorki átti ég sam­kvæmt lögum nr. 15/1998 né reglum nr. 463/2000 að til­kynna nefnd um dóm­ara­störf um kaup á slíkum hlut­deild­ar­skír­teinum, enda varð ég ekki með þeim eig­andi að hlut í félagi.“

Markús segir svo að það skuli áréttað að dóm­ara beri að eigin frum­kvæði að gæta að hæfi sínu í sér­hverju máli sem hann dæmi í. „Það hef ég ávallt gert, þar á meðal í málum sem varðað hafa Glitni banka hf. eða fyrr­ver­andi starf­menn hans.“

Fimm áttu hlut í Glitni

Hæsta­rétt­ar­dóm­ar­arnir Eiríkur Tóm­as­son, Ing­veldur Ein­ars­dótt­ir, Árni Kol­beins­son (sem er hætt­ur) og Markús Sig­ur­björns­son áttu öll hlut í Glitni á árunum 2007 og 2008. Þetta kemur fram í Frétta­blað­inu í dag. Þá greindi Kast­ljós frá því í gær að Ólafur Börkur Þor­valds­son, sem gegnt hefur emb­ætti hæsta­rétt­ar­dóm­ara frá árinu 2003, hafi einnig átt hluta­bréf í Glitni um tíma á árinu 2007. Hann seldi bréf sín í lok þess árs og fjár­festi í pen­inga­mark­aðs­sjóði innan Glitn­is. Markús seldi sín bréf einnig í byrjun árs 2008 og kom ávinn­ingnum auk við­bót­ar­fé, alls um 60 millj­ónum króna, fyrir í eigna­stýr­ingu hjá Glitn­i. Auk þess áttu Markús og Ing­veldur hlut í pen­inga­mark­aðs­sjóðum Glitnis þegar bank­arnir féllu. Hluta­bréf dóm­ar­anna sem enn áttu slík við hrunið urðu öll verð­laus þegar Glitnir féll haustið 2008.

Fyrst var greint frá hluta­bréfa­eign Mark­úsar og Ólafs Barkar í fréttum Stöðvar 2 og síðan í Kast­ljósi í gær. Dóm­urum er skylt að upp­lýsa nefnd um dóm­ara­störf um hluta­bréfa­eign sína. Í Kast­ljósi sagði Hjör­dís Hákon­ar­dótt­ir, for­maður þeirrar nefnd­ar, að það yrði á engan hátt ráðið að Markús hefði til­kynnt nefnd­inni um hluta­bréfa­eign sína né sóst eftir heim­ild til við­skipta sinna eins og lög kveða á um. Markús sagði sjálfur í svari til Kast­ljóss að hann hefði til­kynnt og óskað heim­ildar fyrir eign­ar­hlut sínum árið 2002 og að hann hafi fengið hluta­bréfin í arf. Það sjá­ist á bréfum sem hann hafi sent þáver­andi for­manni nefnd­ar­inn­ar, Gunn­laugi Claes­sen. Auk þess hafi hann til­kynnt þáver­andi for­manni nefnd­ar­innar um það þegar bréfin í Glitni voru seld 2007. Þau gögn finn­ast ekki hjá nefnd­inni, en for­maður nefnd­ar­innar hverju sinni geymir öll skjöl henn­ar.

Kast­ljós rifj­aði upp að vef­mið­ill­inn Eyjan hafi árið 2010 sent spurn­ingar til allra þáver­andi dóm­ara við Hæsta­rétt þar sem óskað var upp­lýs­inga um hluta­bréfa­eign þeirra fyrir hrun og mögu­leg áhrif á hæfi til að dæma í hrun­mál­un­um. Ólafur Börkur var einn þriggja sem svör­uðu. Í end­ur­sögn Eyj­unnar var svar hans eft­ir­far­andi: „Ómögu­legt sé að vita hverjir verði í mála­ferlum vegna banka­hruns­ins og því erfitt að meta nokkuð um hæfi. Hann seg­ist þó auð­vitað víkja sæti ef lög leyfa. Ólafur segir fjár­málaum­svif fjöl­skyldu sinnar nán­ast eng­in. Honum hafi tæmst lít­ill arfur á síð­ustu árum og þar hafi verið hluta­bréf sem hann hafi selt í kjöl­far­ið. Var það fjár­magn einkum notað til við­halds heim­ilis Ólafs og fjöl­skyldu. Þá hafi tvö barna hans átt litla eign­ar­hluti í Kaup­þingi upp á nokkur þús­und krónur sem hafi tap­ast.“ Í svar­inu kemur ekki fram að Ólafur Börkur hafi átt hluti í Glitni.

Markús sagð­ist í svari til Kast­ljóss ekki hafa verið van­hæfur til þess að dæma í málum sem snúa að hruni fjár­­­mála­­kerf­is­ins þrátt fyrir að hafa verið eig­andi hluta­bréfa Glitnis og fleiri íslenskra fyr­ir­tækja fyrir hrun­ið. Skúli Magn­ús­son, for­mað­ur Dóm­ara­fé­lags Íslands, tók undir það í tíu­fréttum RÚV í gær þar sem hann sagði að ekk­ert hafi komið fram í umfjöllun Kast­ljóss um hluta­bréfa­við­skipti for­seta Hæsta­réttar sem bendi til þess að hann hafi verið van­hæfur í dóms­málum sem tengj­ast Glitni. Hann setti einnig spurn­inga­merki við að upp­lýs­ingar um hluta­bréfa­eign dóm­ara verði aðgengi­legar almenn­ingi og benti á að þeir þyrftu að njóta ein­hverrar frið­helgi líkt og aðrir ein­stak­ling­ar.