Að minnsta kosti tveir þing­menn stjórn­ar­meiri­hlut­ans munu ekki greiða atkvæði með fjár­mála­á­ætlun Bene­dikts Jóhann­es­sonar, fjár­mála- og efna­hags­ráð­herra, nema hún taki breyt­ingum.

Þings­á­lykt­un­ar­til­lagan er lögð er fram á grund­velli laga um opin­ber fjár­mál og felur í sér stefnumörkun um þróun tekna og gjalda hins opin­bera næstu fimm árin. Þannig virð­ist sem eitt af grund­vall­ar­málum rík­is­stjórn­ar­innar njóti ekki stuðn­ings meiri­hlut­ans á Alþingi. 

Fram kom í kvöld­fréttum RÚV að a.m.k. tveir þing­menn Sjálf­stæð­is­flokks­ins, sem báðir tengj­ast fyr­ir­tækjum í ferða­þjón­ust­unni, ætla ekki að sam­þykkja fjár­mála­á­ætl­un­ina nema áform um skatta­hækk­anir á ferða­þjón­ustu verði end­ur­skoðuð. Þetta eru þau Njáll Trausti Frið­berts­son, sem er hlut­hafi í fyr­ir­tæki sem leigir út orlofs­hús til ferða­manna á Akureyri, og Val­gerður Gunn­ars­dóttir, en synir hennar reka gisti­þjón­ustu á Norð­ur­landi.

Þrír aðrir þing­menn Sjálf­stæð­is­flokks­ins hafa lýst yfir áhyggjum af hækkun virð­is­auka­skatts á ferða­þjón­ustu yfir í hið almenna þrep, en þetta eru þeir Óli Björn Kárason, Haraldur Bene­dikts­son og Páll Magn­ús­son. Óli, Haraldur, Páll og Val­gerður eru for­menn fasta­nefnda á Alþingi. 

„Þessar skatta­breyt­ingar eru ein megin for­sendan fyrir því að fjár­mála­á­ætlun rík­i­s­tjórn­ar­innar stand­ist,“ segir Logi Ein­ars­son, for­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, í sam­tali við Stundina. „Fæstir þeirra þing­manna Sjálf­stæð­is­flokks­ins sem nú leggj­ast gegn þeim, tóku til máls í umræðum um áætl­un­ina og þeir sem það gerðu lýstu engum efa­semdum. Þau verða að svara sjálf hvað fór að naga þau síðar.“

Hann segir ljóst að rík­is­stjórnin sé í veru­legum vanda. „Þau eru ekki einu sinni sam­mála um lyk­il­at­riði fjár­mála­á­ætl­un­ar­innar.“

Að því er fram kemur í siða­reglum Alþing­is­manna ber þeim skylda til að „forð­ast árekstra milli almanna­hags­muna ann­ars vegar og fjár­hags­legra eða ann­arra per­sónu­legra hags­muna sinna eða fjöl­skyldu sinnar hins vegar“. Björn Valur Gíslason, vara­for­maður Vinstri grænna, vekur athygli á þessu í pistli á vef sínum og veltir fyrir sér hvort for­seti Alþingis muni skoða málið. Þá bendir hann á að rík­is­fjár­mála­á­ætl­unin felur í sér grunn­stefnu rík­is­stjórn­ar­innar. „Án þeirrar áætl­unar er engin stefna, engin mark­mið og engin rík­is­stjórn. Rík­is­stjórnin er því í raun fallin,“ skrifar hann.

Þá leggur Ásta Guðrún Helga­dóttir, þing­kona Pírata, orð í belg á Facebook. „Fjár­mála­á­ætlun er vafa­laust eitt stærsta verk­efni rík­is­stjórnar hverju sinni - stærri en fjár­lögin sjálf með til­komu laga um opin­ber fjár­mál,“ skrifar hún og bætir við: „Rík­is­stjórn sem hefur ekki tök á því að leggja fram rík­is­fjár­mála­á­ætlun sem þeirra eigin þing­menn geti sam­þykkt getur varla talist stjórn­tæk rík­is­stjórn með umboð frá Alþingi. Minna fúsk takk!“

Þegar fjár­mála­á­ætlun og fjár­mála­stefna Bjarna Bene­dikts­son var sam­þykkt á Alþingi í fyrra sat Eygló Harð­ar­dóttir, félags- og hús­næð­is­mála­ráð­herra, hjá og gaf þá ástæðu að ekki væri hlúð nægi­lega að barna­fjöl­skyldum, öldruðum og öryrkjum í áætl­un­inni. Með þessu upp­skar hún gríð­ar­lega hörð við­brögð frá þunga­vigt­ar­fólki í Sjálf­stæð­is­flokknum og líkti Bjarni Bene­dikts­son fram­göngu hennar við hegðun leik­skóla­barns.