Sigríður Guðmarsdóttir, fyrrverandi sóknarprestur í Grafarholtskirkju, segir að þungunarrofsumræðan snúist um hvort líta skuli á konur sem fullveðja einstaklinga sem ráði yfir eigin líkama og framtíð eða „ánauðuga hýsla fyrir fóstur“. Ákvörðun um þungunarrof verði að vera á ábyrgð hinnar frjálsu konu en ekki annarra.

„Kannski er það mesta undur heimsins hversu margar konur leggja sjálfviljugar á líkama sína þá dýru lífsins gjöf að ganga með og fæða börn. Þökkum þá gjöf, þvingum eigi. Og vill einhver vera svo væn að vísa Ásmundi, Brynjari og Ingu út úr eggjastokkum íslenskra kvenna,“ skrifar hún á Facebook.

Heitar umræður eiga sér stað um þungunarrof og frumvarp heilbrigðisráðherra um málið þessa dagana. 

Eins og Stundin fjallaði um í gær vilja þingmenn Miðflokksins og Flokks fólksins þrengja verulega réttinn til að gangast undir þungunarrof frá því sem nú er.

Inga Sæland hefur sagt frumvarpið snúast um „að 22 vikna ófullburða barn verði drepið í móðurkviði“, en sá málflutningur lagðist afar illa í þingheim.

Ásmundur Friðriksson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, leggur áherslu á að lífið sé heilagt. „Fremur en að tala um að rýmka rétt til fóstureyðinga væri okkur nær að finna leiðir til að hjálpa verðandi mæðrum í vanda að eignast börn sín,“ segir hann í nefndaráliti um málið og vitnar í orð Agnesar M. Sigurðardóttur biskups um að lífið sé „náðargjöf sem Guð gefur og Guð tekur“.

Páll Magnússon, þingmaður sama flokks, hefur lagt til að óskilyrt heimild til þungunarrofs nái til 20 vikna en ekki 22 vikna. Með því yrði rétturinn til að rjúfa þungun vegna fósturgalla þrengdur um tvær vikur frá því sem nú er en rýmkaður í tilvikum þar sem sótt er um þungunarrof af félagslegumástæðum.

Brynjar Níelsson kallaði eftir því í umræðu um frumvarpið í gær að málið yrði dregið til baka svo það gæfist tími til að ræða um atriði á borð við rétt fóstra til að erfa eignir.

Jóhanna Sigurðardóttir, fyrrverandi forsætisráðherra, furðar sig á umræðunni, gagnrýnir bæði stuðningsmenn málsins og andstæðinga, og telur að skynsamlegt væri að láta það bíða næsta þings. „Vonandi verður þá mesta geðshræringin yfirstaðin og hægt að ræða málið af meiri yfirvegun.“