„Það er mjög mik­il­vægt að koma þessum skila­boðum áleiðis til allra sem vinna með fötl­uðu fólki, að það sé ekki hægt að líða svona fram­komu og hún hafi ein­hverjar afleið­ingar.“ Þetta segir Bryndís Snæ­björns­dóttir, for­maður stjórnar Þroska­hjálpar um mál Sindra Ein­ars­sonar sem hefur verið til umfjöll­unar síð­ustu daga í fjöl­miðlum.

Systir Sindra, Jóhanna Ösp Ein­ars­dóttir, birti Facebook færslu síð­ast­lið­inn sunnu­dag þar sem hún vakti athygli á því að nið­ur­lægj­andi mynd­band af bróður hennar sé búið að vera í almennri dreif­ingu í tvö ár. Sindri, bróðir hennar, er með Downs heil­kenni og þarf því á aðstoð að halda í sínu dag­lega lífi.

Starfs­maður búsetu­úr­ræðis þar sem Sindri bjó tók upp mynd­band af honum á vinnu­tíma og sendi það til vina sinna sem svo áfram­sendu þangað til að það var komið í almenna dreif­ingu. Á mynd­band­inu biður starfs­mað­ur­inn Sindra að segja sér hvað tveir sinnum tveir eru. Sindri svarar á þá leið að það séu 20, hann sé ekki þroska­heftur. Í lok mynd­bands­ins sem nú er í dreif­ingu hefur verið bætt við mynd­broti úr aulýs­ingu fyrir íslenska græn­met­is­bændur,  „Íslenskt græn­meti, þú veist hvaðan það kemur.“

„Þetta er mjög alvar­legt mál. Þetta er svo mikil nið­ur­læg­ing og nið­ur­brot. Þarna er maður sem er háður aðstoð í sínu lífi vegna fötl­unar sinnar þar sem starfs­maður bregst honum með þessum hætti, að taka þetta upp og senda á vini sína. Svo er ein­hver annar sem tekur þetta upp og gerir það enn verra. Svo er það að tengja þetta við þessa græn­metis sam­lík­ingu. Mikið ætlar hún að vera lífseig,“ segir Bryndís.

Bryndís bendir á að í 27. grein laga um þjón­ustu fatl­aðs fólks, standi: „Starfs­fólk skal í öllum sam­skiptum gæta þess að sýna fulla virð­ingu og hafa mann­lega reisn fatl­aðs fólks að leið­ar­ljósi.“

 „Starfs­fólk skal í öllum sam­skiptum gæta þess að sýna fulla virð­ingu og hafa mann­lega reisn fatl­aðs fólks að leið­ar­ljósi“

Bryndísi finnst málið grafal­var­legt og segir ábyrgð­ina vera hjá við­kom­andi sveit­ar­fé­lagi og þjón­ustu­að­ilum sem veita Sindra þjón­ustu. „Ábyrgðin er líka hjá við­kom­andi atvinnu­rek­anda, sem er þá þjón­ustu­að­il­inn, að tryggja ekki að starfs­fólkið sitt fá ekki nægi­lega fræðslu. Til þess að það geri bara ekki svona,“ segir Bryndís.

Bryndísi þætti eðli­legt að ein­hvers konar frum­kvæðis athugun ætti sér stað hjá við­eig­andi yfir­völdum þar sem starfs­mað­ur­inn hafi brotið siða­reglur og reglur starfs­manna, ef ekki lög. „Við munum hafa uppi á því hvar þessi maður fær þjón­ustu og kalla eftir ábyrgð þjón­ustu­kerf­is­ins gagn­vart þessum manni,“ segir Bryndís.

„Við munum hafa uppi á því hvar þessi maður fær þjón­ustu og kalla eftir ábyrgð þjón­ustu­kerf­is­ins gagn­vart þessum manni“

„Fatlað fólk og aðstand­endur þeirra verða að geta búið við það öryggi að geta treyst því að starfs­fólk sýni í það minnsta trúnað,“ segir Bryndís. Bryndís segir að fólk myndi líta málið öðrum augum ef þetta hefði verið heil­brigð­is­starfs­maður, til dæmis læknir. „Ég meina ef þetta hefði verið heil­brigð­is­starfs­maður, læknir sem hefði birt mynd af sjúk­lingi, til dæmis inn á skurð­stofu, að gera lítið úr honum, þá varðar það líka við lög og það hefði allt farið á hlið­ina yfir því. En í þessu til­viki er það ómennt­aður starfs­maður í þjón­ustu við fatlað fólk,“ segir Bryndís.

Bryndís segir að kalla mætti eftir opin­berum aðilum til að bregð­ast við þessu en hún hafi ekki séð neitt af því tagi.