Ég fékk þessa bók eftir sov­éska höf­und­inn og absúr­dist­ann Daniil Kharms frá vin­konu minni í Glasgow fyrir all­mörgum árum síðan og les hana alltaf reglu­lega til að minna mig á hvað mann­leg hegðun getur verið ótrú­lega flókin og fyndin. Örsög­urnar gefa manni oft inn­sýn í augna­blik úr lífi fólks sem geta verið hvers­dags­leg, hræði­leg, fárán­leg, fal­leg, asna­leg eða allt þetta á sama tíma. Stundum fjalla þær bara um mjög hvers­dags­legar aðstæður sem fólk lendir í sem eru samt alltaf á ein­hvern hátt fárán­legar og ótrú­lega fyndnar. Höf­und­ur­inn var þátt­tak­andi í sov­éskri fram­úr­stefnu en varð seinna ásak­aður um andsov­éska hegðun og dó úr sulti í fang­elsi árið 1942.