„Þetta byrj­aði af nauð­syn. Ég var í fjall­göngu fyrir vestan, gekk yfir heiði og kom niður hinum megin. Ég þurfti að koma mér aftur í bíl­inn og ákvað að fara á putt­anum. Það gekk eins og í sögu,“ segir Óskar Jónasson kvik­mynda­gerð­ar­maður. Hann er meira en til í að rifja upp ævin­týri sín sem putta­ferða­langur, ekki síst vegna þess að hann langar til að bera hróður þess ferða­máta sem víð­ast, að fleiri geri sér grein fyrir því hvað margir kostir fylgi því að sam­ein­ast í bíla og eiga gæða­stundir með blá­ó­kunn­ugu fólki. Hann segir frá því hvernig hann fór frá því að ferð­ast í þetta eina sinn á putt­anum af nauð­syn yfir í að gera það mark­visst og af ein­hvers konar hug­sjón.

Óskar á gam­alt fjár­hús og hlöðu við Pat­reks­fjörð, sem hann er búinn að breyta í híbýli. Þar allt í kring eru góðar göngu­leiðir en „liggja voða­lega sjaldan í …