Margir þröskuldar eru í vegi þess að Ísland gangi í Evrópusambandið, jafnvel þó að „já“ verði ofan á í þjóðaratkvæðagreiðslunni á morgun. Aðeins eitt „nei“ þarf til þess að stöðva vegferðina en þar með er ekki sagt að Ísland verði utan Evrópusambandsins til frambúðar.
Þetta er mat Ólafs Þ. Harðarson, prófessors emeritus í stjórnmálafræði.
„Það er algengt að þjóðaratkvæðagreiðslur snúist ekki bara um málefnið sem kosið er um heldur hneigjast kjósendur stundum til þess að greiða atkvæði með eða á móti stjórninni,“ segir Ólafur. „Við höfum ýmis dæmi um það líka að ef að ríkisstjórnir tapa þjóðaratkvæðagreiðslu þá segja þær af sér í framhaldinu, en við höfum líka mörg dæmi um það að ríkisstjórnir tapi þjóðaratkvæðagreiðslu og þær haldi bara áfram. Charles De Gaulle sagði til dæmis af sér eftir að hafa tapað í þjóðaratkvæðagreiðslu. David Cameron sagði af sér eftir Brexit.“
Hann nefnir það að þegar …
Athugasemdir (2)
Horft til Evrópu
Burnham segir ljóst að Rússar hafi skipt sér af Brexit-atkvæðagreiðslunni
Þrátt fyrir nei „lokum við að sjálfsögðu ekki á Evrópu“
Vilja skriflega staðfestingu á að Ísland sé ekki umsóknarríki að ESB
Burnham opnar á að Bretland gangi aftur í ESB
Marta Kos: Evrópa hefur „aldrei verið jafn eftirsóknarverð“
Hvað gerðist í kosningabaráttunni?
24 mín. lestur
Á sínum tíma álpaðist eg til að leggja sparnað í ýms fyrirtæki og setja mig í spor þeirra sem stjórna fyrirtækjum. Eg sótti hluthafafundi og lagði stundum fram tillögur, m.a. um að takmarka atkvæðarétt og binda skilyrðum sem mér þótti mjög einföld og eðlileg. Hvernig mátti það vera að útrásarvíkingarnir keyptu hlutafé, veðsettu hlutina til að kaupa fleiri hlutabrégf og þannig koll af kolli þangað þeir voru með það mikið atkvæðamagn að þeir náðu sæti í stjórn og jafnvel yfirtaka fyrirtæki með þessu móti. Því var stjórnað með skammtímamarkmkiðum, tekin voru lán til að unnt væri að greiða út háan arð, allt meira og minna með alls konar bókhaldsfiffi, allt var gert til að viðkomandi gætu staðið í skilum í sínum lánamálum. Eignum var skotið undan en að lokum féllu öll essi fyrirtæki i höndunum á þessum skelfilegu stjórnendum sem skildu eftir sig slóð gjaldþrota, spillingar og óreiðu.
Við venjulegir hluthafar töpuðu öllum okkar sparnaði ásamt fjárfestingum lífeyrissjóða. Öll fyrirtæki sem eg átti hlut í urðu bankahruninu að falli, nema eitt, HBGrandi en eg seldi hluti mína þegar eg taldi að sparnaðinum væri betr varið í annað.
Þetta er mjög dapurlegt, eg varð reynslunni ríkari eftir að hafa tapað megninu af sparnaði mínu í hendurnar á þessum braskaralýð sdm telur okkur Íslendinga eiga ekkert erindi í Evrópusambandið.
Að öllum líkindum er lagaumhverfið innan þess margfalt nútímalegra og betra. Ekkert land innan Evrópusambandsins fór jafn illa og Ísland sem hefur verð stjórnað allt of lengi af stjórnmálamönnum sem spilltir hagsmunaaðilar hafa meira og minna í vasanum.
Ríkisstjórnin ætti að sjá sóma sinn í því að senda formlegt afturköllunarbréf til Brüssel.