Lífið er yndisleg rússíbanareið. Það hendir alls konar verkefnum að okkur sem við höfum enga stjórn á en um leið eru mörg verkefni sem við getum valið að fara í. Við höfum nefnilega stjórn á sumu en öðru ekki.

Lífið hefur kennt mér þetta. Oft hef ég ætlað mér að gera eitthvað eða láta verða að einhverju en svo gerist lífið og ég verð að finna aðrar leiðir.

Sem dæmi þá ætlaði ég að klára verkfræði. Ég hóf nám og allt gekk ágætlega þar til lífið ákvað að mér forspurðri að ég skyldi hætta náminu, allavega um stundarsakir, til þess að takast á við það verkefni að eignast og sinna fyrirbura. Fyrirburinn minn breytti þeirri leið sem ég var á og í stað þess að klára verkfræði fór ég allt aðra leið.

Það hefur reynst mér mikil gæfa. Það sá ég ekki strax, að sjálfsögðu ekki, en í stað þess að gráta Björn bónda fór ég í allt aðra átt, valdi annað nám og útskrifaðist úr því.

Þetta er alls ekki í eina skiptið sem lífið hefur ákveðið fyrir mig í hvaða átt ég fer. Sem dæmi vann ég í verslunargeiranum í mörg ár. Einn daginn var ég svo rekin úr vinnunni sem var mikið áfall, enda ég með stóra fjölskyldu.

Það var þá sem mér bauðst að vinna í fjölmiðlum, sem var líka mikil gæfa. Mig hafði svo sem alltaf dreymt um það að vinna í fjölmiðlum en tækifærið gafst hreinlega ekki fyrr en þarna. Það er þetta með dyrnar sem lokast og aðrar sem opnast.

Þau eru fleiri svona dæmin í mínu lífi. Lífið hendir einhverju í mig og ég verð að skoða aðrar leiðir og lausnir. Það sem lífið hefur síðan hent að mér hefur á endanum breytt lífi mínu til batnaðar. Hvort sem það eru verkefni eins og veikindi, áföll eða áskoranir, þá hefur þetta gert mér gott.

Auðvitað gæti ég kvartað og kveinað og mér gæti fundist lífið ósanngjarnt, en ég hef lært það að það er ekki til neins. Það þýðir ekkert að sitja og velta sér upp úr því sem ég hef ekki stjórn á. Ég hef enda enga stjórn á sumu. Það eina sem ég get stjórnað er hvernig ég bregst við og hvaða skref ég get tekið í gegnum veikindi, streð, áföll eða hvaðeina sem er.

Það sem hefur hjálpað mér mest er að muna að það er svo óendanlega margt sem ég get verið þakklát fyrir og ég geri mitt allra besta til að minna mig á það daglega. Ég þakka fyrir fjölskylduna mína, að ég eigi samastað, að ég eigi vini og áhugamál, að ég eigi föt og skó og langoftast hef ég átt fyrir mat og nauðsynjum.

Allt strögl og allar áskoranir hafa á endanum leyst og jú, auðvitað koma erfiðir tímar og tímabil en þá þykir mér gott að muna eftir því sem ég þó á og get verið þakklát fyrir.

Ég minni mig líka stöðugt á að ég hef ekki stjórn á öllu sem gerist í lífinu. Ég get til dæmis ekki breytt öðru fólki eða ákveðið veðrið. Ég get hins vegar ákveðið hvernig ég bregst við. Ég get ákveðið að taka fólki eins og það er, nú eða sleppt því að fara í útilegu ef það er hellidemba. Ég get líka ákveðið hvort ég reiðist eða gleðst, öskra eða hvísla, tala hreint út eða undir rós. Það að ákveða viðbrögð sín er áskorun í sjálfu sér, það getur verið afar erfitt en þá hefur reynst mér vel að reyna að muna að ég hef ekki stjórn á öðrum, bara mér.

Erfiðast hefur reynst að takast á við áfallastreitu. Það var það andlega verkefni sem tók mig lengstan tíma. En það er hægt. Það er hægt með þrotlausri vinnu og með því að muna að ég ber ekki ábyrgð á öðrum eða verkum annarra. Skila skömminni eins og það er kallað.

Ég hef líka lært að við gerum öll mistök. Enginn kemst í gegnum lífið án þess að gera mistök. Ég hef lært að það hvernig ég bregst við eigin mistökum skiptir mestu, meiru en mistökin sjálf. Að biðjast afsökunar, fyrirgefa sjálfum sér og læra af mistökunum er það sem skiptir máli.

Ég hef líka lært að ástin, kærleikurinn og þakklætið skipta sköpum fyrir sálarheill mína. Að við erum öll einhvern veginn og fyrir mig er betra að sýna öllu fólki kærleika og umhyggju, reyna að setja sig í spor þeirra og skilja, að hlusta skiptir mig máli.

Ég hef reynt að hlusta og læra af öðrum. Ég hef reynt að tileinka mér kærleika gagnvart fólki og hata engan. Hatrið er nefnilega það versta sem ég hef upplifað. Ég hataði lengi framan af, þegar ég var ung. Það eina sem hatrið gerði mér var að meiða mig og skaða. Að losna undan hatrinu var risaskref og gott og þangað vil ég aldrei aftur fara.

Kærleikur er sterkari en hatrið og ég hef lært að það er betra að lifa í kærleika.

Landið mitt, náttúran mín, heimilið mitt og fólkið mitt er það dýrmætasta sem ég á. Það er hvergi betra að vera en umvafin því. Ég er svo lánsöm að eiga stóra fjölskyldu og yndislega. Ég er svo lánsöm að nú á ég fasteign, eitthvað sem mig dreymdi um í næstum 20 ár. Ég er svo lánsöm að hafa mér við hlið einstakling sem hefur gengið með mér í bráðum 40 ár. Ég er svo lánsöm að geta gert alls konar sem var óhugsandi áður.

Ég geri mér fyllilega grein fyrir því að ég nýt mikilla forréttinda. Mér þykir mikilvægt að muna það. Mér þykir mikilvægt að muna að lífið getur alltaf hent einhverjum verkefnum að mér og þá skiptir máli hvernig ég bregst við. Mér þykir líka mikilvægt að muna að lífið hendir verkefnum að öllu fólki og stundum eru verkefnin svo erfið að fólk getur ekki brugðist við eða breytt um leið.

Ég hef lært að lífið er alls konar og það sendir fólki mismunandi verkefni að glíma við. Verkefni sem sum hver eru ósanngjörn og ill. Ég hef lært að fyrir mig þá skiptir það máli að ég taki tillit til þess og reyni að skilja að sum fá erfiðari verkefni en önnur. Og því reyni ég eftir fremsta megni að dæma fólk ekki. Það er enda ekki mitt að dæma.

Ég hef lifað áföll, veikindi, veikindi barna, fátækt, atvinnumissi og sorg. Ég hef gert alls konar mistök. Við höfum öll lifað alls konar. Mitt líf er ekkert merkilegra en þitt. Mín áföll, veikindi, veikindi barna, fátækt, atvinnumissir og sorg, eru ekkert merkilegri en þín. Við erum öll alls konar og þótt ég hafi dregið ákveðinn lærdóm af mínu lífi er ekki þar með sagt að það sé rétti lærdómurinn eða sá besti.

En lærdómur minn getur kannski verið þinn að einhverju leyti. Því lífið er rússíbanareið. Það hendir alls konar verkefnum að okkur sem við höfum enga stjórn á. Og fyrir mig er gott að muna það. Fyrir mig er gott að muna að ég get stjórnað sumu en öðru ekki og að ég get valið líf í kærleika.