Viðtal Landið sem enginn á

Sér framtíðina í Grænlandi

Ole Hjorth fædd­ist í Nu­uk, þó að for­eldr­ar hans séu dansk­ir. Þar vill hann búa og þar sér hann fram­tíð sína. „Græn­lenska er byggð upp á allt ann­an hátt en ger­mönsk tungu­mál. Mað­ur þarf eig­in­lega að end­ur­for­rita heil­ann,“ seg­ir hann sem nýt­ur frels­is­ins í Græn­landi.

Sér framtíðina í Grænlandi
Mynd: Golli
Birtist fyrir 3 mánuðum.

Í nútímalegri blokk býr Ole Hjorth í íbúð sem er full af munum með sögu. Í fallegri stofu þar sem hver munur virðist vera úthugsaður hangir ísbjarnarfeldur, ljósið í rýminu er notalegt í öllu þessu myrkri úti. Þegar spurt er út í feldinn brosir Ole og segir söguna á bak við hann vera einfalda og samt „alls ekki“.

Ole keypti feldinn þegar hann bjó í Kulusuk á Austur-Grænlandi. „Ég var þar í tvö ár og einhvern veginn varð þetta bara hluti af lífinu.“ Einhver hafði nefnt í framhjáhlaupi að ísbjarnarfeldur væri til sölu. Svo Ole dreif í að tala beint við manninn sem skotið hafði björninn, löglega – í samhengi hefðbundinna veiða. Hann keypti feldinn. Feldurinn var ekki ódýr – en það sem kom mest á óvart var að vinnslan kostaði næstum jafnmikið. „Ég þurfti að senda hann suður, þar sem þeir kunna að hreinsa og varðveita feldi almennilega. Það …

Kjósa
15
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Landið sem enginn á

Rödd framtíðarinnar – lifði af sjálfsvígstilraun
ViðtalLandið sem enginn á

Rödd fram­tíð­ar­inn­ar – lifði af sjálfs­vígstilraun

Aqqalukkuluk Fontain býr yf­ir rödd sem hann nýt­ir til þess að miðla upp­lýs­ing­um, grein­ing­um og hugs­un­um til samlanda sinna. Hann er hin nýja rödd Græn­lands, ung­ur hug­sjóna­mað­ur sem nýt­ir sam­fé­lags­miðl­ana til að fá fólk til að hugsa og setja hlut­ina í rétt sam­hengi. Og eft­ir að hafa lif­að af sjálfs­vígstilraun hjálp­ar hann öðr­um til að lifa af – og tala um til­finn­ing­ar.
„Ég var ofbeldisfullur“
ViðtalLandið sem enginn á

„Ég var of­beld­is­full­ur“

Þeg­ar Embla Kristjáns­dótt­ir hóf sam­búð með Niels Thomassen fékk hún að kynn­ast nýrri hlið á mann­in­um sem hún elsk­aði, þar sem stjórn­semi, af­brýði­semi og reiði réðu ríkj­um. Hann gekkst við of­beld­inu, axl­aði ábyrgð og hef­ur unn­ið þrot­laust í sjálf­um sér síð­asta ára­tug. Nú miðl­ar hann reynslu sinni og hvet­ur aðra karl­menn sem glíma við sama vanda að tjá til­finn­ing­ar sín­ar og standa ber­skjald­að­ir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
4
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
3
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Alvarlegustu áhættuþættir heimsins tengjast umhverfismálum
Viðtal

Al­var­leg­ustu áhættu­þætt­ir heims­ins tengj­ast um­hverf­is­mál­um

Fimm af tíu al­var­leg­ustu áhættu­þátt­um næstu tíu ár­in tengj­ast um­hverf­is­mál­um seg­ir í skýrslu Al­þjóða­efna­hags­ráðs­ins um al­þjóð­lega áhættu­þætti. „Ég held að mann­skepn­an eigi svo­lít­ið erfitt með að horfa langt fram í tím­ann, en það er eitt­hvað sem við þurf­um að gera,“ seg­ir Haf­dís Hanna Æg­is­dótt­ir, for­stöðu­mað­ur Sjálf­bærni­stofn­un­ar Há­skóla Ís­lands.

Mest lesið undanfarið ár