„Þetta var stór­kost­leg­asta ráð­gáta sem bæj­ar­búar höfðu staðið frammi fyrir í manna minnum. Eft­ir­sóttur pip­ar­sveinn, aldrei við kven­mann kenndur, birt­ist einn dag­inn með móð­ur­laust barn.“ (bls. 18)

Huldu­konan, ný skáld­saga Fríðu Ísberg, hverf­ist um þessa ráð­gátu –hver huldu­konan, barns­móðir Sigvalda Matth­í­as­sonar, sé. Samhliða spurn­ing­unni sem liggur henni til grund­vallar gerir bókin að umfjöll­un­ar­efni sínu fjórar kyn­slóðir Lohr-fjöl­skyld­unnar sem hefur alið mann­inn í afskekktri byggð á Vest­fjörðum.

Sigvaldi er fyrsti dreng­ur­inn til að fæð­ast í fjöl­skyld­unni í fleiri ára­tugi og velur að búa einn í nið­ur­níddu ætt­ar­óð­al­inu í eyði­vík­inni Dýr­leif­ar­vík. Þegar hann birt­ist einn dag­inn með stúlku­barn fara kon­urnar í fjöl­skyld­unni á stúf­ana til að reyna að kom­ast að því hver móðir barns­ins sé eig­in­lega. Samhliða leit­inni eru sögur nokk­urra kyn­slóða fjöl­skyld­unnar sagðar, allt frá því um önd­verða 20. öld þegar blóm­legt líf var í vík­inni. Sögur af ástum og örlögum Lohr-fjöl­skyld­unnar eru raktar; furðu­legum draum­förum og jafn­vel fjöl­skyldu­með­limum sem hurfu …