Rokk er í tísku, rokk fer úr tísku, rappið kemur og fer, indítón­list bland­ast djassi, teknó bland­ast heims­tón­list. Það er engin leið að vita fyrir fram hvernig hljóm­sveitir spila á Mús­íktil­raunum, þess­ari lang­lífu hljóm­sveita­keppni sem hefur verið nær árviss við­burður síðan árið 1982, en það er alltaf gaman. Við tón­list­arnördarnir hlökkum til í marga mán­uði og teljum niður dag­ana og klukku­stund­irnar þegar stundin rennur loks­ins upp. Hvers vegna er svona gaman að fylgj­ast með þess­ari keppni? Við því er ekk­ert eitt svar, en fyrir mig er þetta eins og skrá­ar­gat inní fram­tíð­ina þar sem öll flóra fram­tíð­ar­tón­list­ar­fólk er að feta sín fyrstu spor og finna sinn tón og sína rödd. Það var því glaður tón­list­arnörd sem kom sér þægi­lega fyrir í Norð­ur­ljósa­sal Hörpu.

Salurinn stóð sig vel

Hljóm­sveitin Ágúst taldi fyrst í. Hún skartar syngj­andi bræðrum sem báðir hafa flottar raddir og radda líka vel. Tón­listin er aðgengi­legt popp-rokk og …