„Það var bara gaman, mjög gaman. Ég hef alltaf gaman af svona „splatter“ og svona. Það var gaman að vera í blóði og slabbi og svona,“ segir Bergur Þór Ing­ólfs­son leik­ari, sem brá sér í hlut­verk Krist­jáns Lofts­sonar í upp­hafs­at­riði ára­mótaskaups­ins. Hann horfði á skaupið í faðmi fjöl­skyld­unnar. „Það virt­ust allir skemmta sér. Svo stóð ég upp og hneigði mig þegar atriðið var búið.“

Atriðið þótti nokkuð beitt. „Við drepum lang­reyðar, við drepum börn þeirra“ söng Bergur í gervi Krist­jáns og hvatti alla til að koma með. Bergur segir að lík­lega sé það heiður að vera líkt við Kristján. „Hann er mikið sjar­matröll, það segja það allir sem hafa hitt hann og talað við hann, þannig jú, lík­lega er það heiður að ein­hverjir segja að ég sé líkur honum,“ segir hann og hlær. „Við erum kannski ekki líkir nema við erum báðir með skegg og kannski erfitt hár að eiga við en ann­ars erum við ekk­ert líkir, en jú, jú, ég tek því alveg sem hrósi.“

Nokkuð var um að þekktir Íslend­ingar léku sjálfa sig í skaup­inu í ár, ýmist í eigin per­sónu eða með aðstoð gervi­greindar, og sumir héldu jafn­vel að þarna væri sjálfur Kristján Loftsson mættur, svo sann­fær­andi var augna­ráðið. „Þetta ger­ist innan í manni. Ég er svo­lítið að píra augun þannig allt sé svo­lítið í móðu… ég er nú bara úti að labba og reyna að setja mig í karakter,“ segir Bergur, sem var á leið­inni í vinn­una í Borg­ar­leik­hús­inu vopn­aður norskum mann­broddum í hálkunni þegar Heim­ildin náði af honum tali. 

Bergur hefur áður farið með hlut­verk Krist­jáns í ára­mótaskaup­inu, þegar Samband ungra sjálf­stæð­is­manna veitti Hval hf. Frels­is­verð­laun. En Bergur gaf ekk­ert eftir í und­ir­bún­ingi fyrir hlut­verkið. „Ég tók „met­hod acting“ á þetta og það er alveg greini­lega stundum erfitt að vera Kristján.“ Bergur fór þó ekki á hval­veiðar en hluti atrið­is­ins var tek­inn upp við hval­bát­ana í Reykja­vík­ur­höfn. Starfs­menn Hvals hf. voru á svæð­inu og Bergur segir þá hafa verið vara um sig á meðan upp­tökum stóð. 

Í atrið­inu var lagt upp með að hafa Kristján í stuði og brosmildan. Hann var jú að taka lagið og dansa. „Ég er nú alveg lýrískur tenór,“ bendir Bergur á. Kristján hefur ekki mikið verið að bresta í söng, ekki opin­ber­lega að minnsta kosti, en Bergur segir að það væri áhuga­vert að skella í dúett. „Ég veit ekki hvort hann sé lýrískur tenór en við gætum kannski bara gert eitt­hvað saman.“

Bergur segir afstöðu sína til hval­veiða ekki hafa haft áhrif á túlkun hans á Krist­jáni. „En opin­ber birt­ing­ar­mynd Krist­jáns Lofts­sonar er þannig að það er verið að elta hann, ein­hver hefur náð í hann ein­hvers staðar þar sem allt er upp í háa­lofti og hann þarf að svara fyrir sig og tala við fólk sem hefur, að hans mati, afstöðu vit­leys­inga. Þannig setur leik­ar­inn sig inn í hlut­verkið.“

En aðspurður hver afstaða leik­ar­ans sé til hval­veiða segir Bergur að hún hafi tekið breyt­ingum með tíð og tíma. „Ég er frá Grinda­vík, sjáv­ar­þorpi, og hafði lengi vel jákvæða afstöðu, sér­stak­lega fyrir tví­tugt, gagn­vart hval­veiðum og nýt­ingu nátt­úru­auð­linda. En mér finnst þær óþægi­legar.“

Hvenær breytt­ist við­horfið?

„Bara, þegar ég fór að taka mína eigin sam­visku og heims­mynd inn í þetta. Þetta eru fal­legar skepnur og póli­tískt er þetta óskyn­sam­legt, að manni finnst. Það er mjög óþægi­legt að vera hluti af þessu sem Íslend­ingur, að það sé okkar póli­tík að elta þessi dýr uppi og búta þau niður í hunda­mat, mér finnst það óþægi­legt og vont. Eig­in­lega ljótt bara.“