Það sem blasir við mér þegar ég les fréttir af þessu máli er hvað þetta er endurtekið efni. Ef þú skoðar sögu kvennabaráttunnar, til dæmis baráttu súffragettanna í Bretlandi, þá voru teiknaðar af þeim skopmyndir þar sem þær voru sýndar sem hálf- eða altröllslegar. Það er gamalt þrástef þegar kemur að baráttu kvenna og annarra undirskipaðra hópa fyrir mannréttindum og félagslegu réttlæti að afmennska það.

Sama stef birtist með mildari hætti gagnvart Rauðsokkunum þegar þær voru kallaðar mussukellingar til að draga úr kvenleika viðkomandi og þar með lögmæti þeirra sem manneskju. Rauði þráðurinn er alltaf sá sami. Að afmennska konur sem beita sér fyrir réttlæti. Sama hvort það eru súffragetturnar, rauðsokkur, kvennalistakonurnar sem þóttu svo ljótar, þetta er alltaf sama stefið.

Femínísk barátta byggir á mengandi kvenleika og við höfum ítrekað séð að viðbrögðin við mengandi kvenleika eru hótanir um kynferðisofbeldi, sem má rekja til nauðgunarmenningar. Þannig að það er ótrúlega áhugavert hvernig viðbrögðin við mengandi kvenleika verður afhjúpandi fyrir hugmyndir samfélagsins um konur, að það versta sem kona geti verið sé að vera ljót. Skessa. 

Annað sem er áhugavert í þessu er hvernig ein kona er tekin fyrir í einu. Núna er farið að skila sér það sem femínísk barátta hefur kennt okkur  að einar eru konur teknar fyrir, hver á fætur annarri. Við sáum hvernig Sóley var tekin fyrir, síðan Hildur Lilliendahl og núna Edda Falak. Þessi barátta hefur kennt okkur að konurnar í Öfgum koma núna fram í femínísku bandalagi en ekki einar. Þannig getum við byggt á þessari reynslu. Af því að það er sífellt verið að leitast eftir því að splitta okkur, taka eina fyrir og þá myndast þessi stemning sem við sjáum í Vestmannaeyjum. Hvort sem það er meðvitað eða ekki eru skilaboðin þau að konur eigi að hafa sig hægar því annars séu þær næstar. Þetta er víti til varnaðar. 

Þegar og ef gagnrýni rís er klassískt að bregðast við með því að þetta hafi verið grín. Enginn hafi áttað sig á því að þetta væri meiðandi framkoma. Grín hefur löngum verið notað sem skálkaskjól fyrir meiðandi orðræðu, þannig að í viðbrögðunum við þessum gjörningi í Vestmannaeyjum sjáum við enn eitt stefið sem við þekkjum mjög vel. Það er annað endurtekið efni. 

Allt leggst þetta ofan á hótanir sem Edda Falak hefur þurft að sæta um kynferðisofbeldi, sem er líka þekkt aðferð gegn jafnréttisbaráttunni. Til að spyrna við þeirri baráttu hefur konum oft verið hótað kynferðisofbeldi, en það er líka gert til þess að efla samstöðu á meðal karla. Með því skapast samtrygging á meðal þeirra og böndin styrkjast.