Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.

Saga um vegalaust fólk innan eigin lands: „Ég verð að byrja frá grunni, aftur“

Saga úkraínskr­ar konu sem neydd­ist tví­veg­is til að leggja á flótta til að bjarga lífi sínu vegna her­náms Rússa.

Saga um vegalaust fólk innan eigin lands: „Ég verð að byrja frá grunni, aftur“

„Ég er vongóð en jafnframt tortryggin,“ segir Nika og brosir hálfpartinn. „Ég veit ekki hvernig er hægt að samræma þessar tvær tilfinningar en þannig líður mér núna.“

Nika er ekki hennar rétta nafn. Vegna starfs síns vill hún ekki koma fram undir nafni. Nika er fyrrverandi blaðamaður og um þessar mundir rannsakar hún og safnar saman upplýsingum um glæpi Rússa í Úkraínu. Hún segir að hún vilji ekki að starfið skyggi á persónulega sögu sína.

„Starfs míns vegna hef ég alltaf verið mjög önnum kafin. Jafnvel fyrir 24. febrúar var margt sem þurfti að kortleggja og tengja saman vegna þess að rússnesk áhrif eru svo víðtæk í Úkraínu og reyndar Evrópu allri,“ útskýrir hún. „Núna er þetta eins og Harmageddon, heimsendir, í öllum skilningi orðsins.“

Nika er þrítug. Hún er með sítt dökkt hár, granna fingur og hreim þegar hún talar úkraínsku; það er hreimur þeirra sem eiga rússnesku að …

Kjósa
2
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Á vettvangi í Úkraínu

„Hermaðurinn í mér var alltaf til staðar“
ErlentÁ vettvangi í Úkraínu

„Her­mað­ur­inn í mér var alltaf til stað­ar“

Lista­mað­ur sem varð lið­þjálfi út­skýr­ir hvernig það kom til að hann gekk til liðs við Azov-her­deild­ina í Úkraínu. Hann og fleiri veita inn­sýn í störf þess­ar­ar um­deild­ustu her­deild­ar lands­ins og hafna ásök­un­um um tengsl við hægri öfga­flokka. Það sé af sem áð­ur var að all­ir sem gátu lyft byssu væru sam­þykkt­ir í deild­ina. Um leið og her­deild­in hafi ver­ið tek­in inn í þjóð­varn­ar­lið­ið hafi póli­tísk­ar hug­sjón­ir þurft að víkja.

Mest lesið

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
2
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár