„Verum ekki á móti stríðinu — berjumst gegn stríðinu!“

„Verum ekki á móti stríðinu — berjumst gegn stríðinu!“
Mótæli í Pétursborg

Rússneski stjórnarandstöðuleiðtoginn Alexei Navalny hefur birt á Twitter heróp sitt til Rússa (og annarra) um að berjast gegn árásinni á Úkraínu.

Svo hljóðar það:

„Við — Rússar — viljum vera þjóð friðar. En því miður myndu fáir kalla okkur það núna.

En við skulum að minnsta kosti ekki verða þjóð af hræddu þöglu fólki. Þjóð af raggeitum sem þykjast ekki taka eftir árásarstríðinu gegn Úkraínu sem hleypt var af stað af okkar augljóslega vitskerta keisara.

Ég get ekki, vil ekki og mun ekki þegja yfir því að einhver uppdiktuð þvælusaga síðustu 100 ára sé notuð sem afsökun fyrir Rússa til að drepa Úkraínumenn og fyrir Úkraínumenn til að drepa Rússa í varnarskyni.

Það er komið fram á þriðja áratug 21. aldar og við horfum í sjónvarpinu á fólk brenna í skriðdrekum eða sundursprengdum húsum. Við horfum á alvöru ógnanir um að hefja kjarnorkustríð í sjónvarpinu.

Sjálfur er ég frá Sovétríkjunum. Ég fæddist þar. Og einn aðalfrasinn úr barnæsku minni var „Berjist fyrir friði“. Ég heiti á alla að fara. nú út á götu og berjast fyrir friði.

Pútin er ekki Rússland. Og ef það er eitthvað í Rússlandi sem við getum verið stolt af þá eru það þær 6,824 manneskjur sem voru handteknar af því — alveg af sjálfsdáðum — fóru þær út á götu með skilti þar sem stóð „Ekkert stríð“.

Sumir segja að þeir sem ekki geta sjálfir tekið þátt í mótmælafundum og ekki hætt á að lenda sjálfir í fangelsi geti ekki hvatt aðra til þess. Ég er nú þegar í fangelsi svo ég held ég geti það.

Við getum ekki beðið lengur. Hvar sem þú ert, í Rússlandi, Belarús eða hinum megin á hnettinum, farðu á aðaltorgin í bænum þínum og klukkan tvö um helgar. 

Ef þú ert erlendis farðu að rússneska sendiráðinu. Og ef þú getur skipulagt mótmælafund, gerðu það um helgar. Og já, kannski koma bara örfáir fyrsta daginn. Og kannski enn færri þann næsta.

En við verðum að bíta á jaxlinn, yfirvinna óttann og stíga fram og krefjast þess að endir verði bundinn á stríðið. Í staðinn fyrir hvern þann sem er handtekinn verða að koma tveir nýir.

Ef við þurfum að fylla fangelsin og lögreglubílana með okkur sjálfum til að stöðva stríðið, þá skulum við fylla fangelsin og lögreglubílana með okkur sjálfum.

Allt kostar og nú, vorið 2022, verðum við að borga uppsett verð. Enginn mun gera það fyrir okkur. Við skulum ekki „vera á móti stríðinu“. Við skulum berjast gegn stríðinu.“

Kjósa
1
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Flækjusagan

Mest lesið

Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
3
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
3
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár

Loka auglýsingu