Bókin Gler­flísakliður fjallar um tvær konur sem eiga í ákveðnum vanda­málum. Önnur er í sorg vegna skiln­aðar og henni batnar nú þegar líður á bók­ina. Hin er veik af Alzheimer og henni hrakar og deyr að lokum. Þannig lýsir rit­höf­und­ur­inn, Ragn­heiður Lár­us­dóttir, bók­inni. 

Nýskilin og að hugsa um veikindi móðurinnar

„Þegar ég sett­ist niður og byrj­aði að skrifa þessi ljóð var ég með hug­ann við tíma í lífi mínu þar sem ég var sjálf nýskilin og var að hugsa um mömmu mína sem var með Alzheimer. Þannig að þetta er per­sónu­leg reynsla sem kemur fram í þessum ljóðum. 

Ljóðin koma yfir­leitt bara í höf­uðið á mér og eru þar að malla í ein­hvern tíma. Það skiptir engu máli hvar ég er að skrifa, ég bara þarf að koma þessu frá mér. Ég skrifa alltaf beint í tölv­una og þetta kemur í skjalið nokkuð hreint og klárt og til­búið. En auð­vitað er ég lengi að snyrta og laga til þegar ég fæ ein­hverjar nýjar hug­myndir.“

Á hverri opnu er annað ljóðið um kon­una með Alzheimer og hinum megin er konan sem er í skiln­að­ar­sorg­inni. 

Margir þekkja þessa sorg

„Mér líður bara mjög vel með að bókin sé komin út. Þetta var ekk­ert hugsað sem þerapía fyrir mig sjálfa en það hefur gagn­ast sem slíkt. Þannig að mér finnst þetta bara gott. Og ég finn að það eru svo margir sem segja mér að þetta tali til þeirra. Fólk sem hefur lent í svip­uðum aðstæðum. Þetta eru hvers­dagssorgir, það lenda rosa­lega margir í að skilja og mjög margir eiga aðstand­anda sem er með Alzheimer. Þannig að ég held að það hafi verið þörf á þess­ari bók að ein­hverju leyti.“