Jóni Gunnarssyni, þingmanni Sjálfstæðisflokksins og formanni atvinnuveganefndar Alþingis, finnst að Íslendingar eigi ekki að bera aðferðir Færeyinga við úthlutun veiðiheimilda saman við tilhögun sjávarútvegsmála á Íslandi. Þá telur Bjarni Benediktsson, fjármála- og efnahagsráðherra að Íslendingar hafi fengið „glýju í augun“ vegna frétta af uppboði Færeyinga á veiðiheimildum.

Þetta kom fram í umræðum um uppboðsleið í sjávarútvegi sem fram fór á Alþingi í dag að frumkvæði Oddnýjar Harðardóttur, formanns Samfylkingarinnar. Sem kunnugt er hafa Færeyingar að undanförnu boðið upp um 10 prósent veiðiheimilda í tilraunaskyni og fengið margfalt hærra verð fyrir kvótann en íslenska ríkið tekur sér í formi veiðigjalda.

„Hér er vitnað til Færeyinga sem hafa ekki náð nálægt því þeim árangri í sjávarútvegi sem Íslendingar hafa náð, langt frá því. Við eigum ekki að bera okkur saman við þetta. Við eigum að horfast í augu við þær staðreyndir og reyna að móta leiðir, málefnalega, til þess að mæta þeim og ná sátt um þessi mál, ekki bregðast hlutverki okkar ítrekað,“ sagði Jón Gunnarsson í umræðunum. Hann kallaði eftir því að þingismenn hættu öllum hástemmdum yfirlýsingum og næðu „sáttum við þjóðina og hagsmunaaðila í þessu mikilvæga máli.“

Bjarni Benediktsson telur einnig að það geti komið íbúum hinna dreifðu byggða í koll að láta markaðinn ráða för. 

„Umræðan nú, eins og mig grunaði, á einhverjar rætur að rekja til nýlegrar reynslu Færeyinga af því að bjóða upp lítinn hluta veiðiheimildanna, einkum kvóta í Barentshafinu. Einhverjir kunna að hafa fengið glýju í augun vegna þess að þeir erlendu aðilar sem þar keyptu greiddu fyrir það hærra verð en veiðigjöldin hérlendis. En það þarf auðvitað að skoða málið betur en að horfa bara á útboðsverðið eitt og sér,“ sagði Bjarni og bætti við:

„Það mistókst gersamlega að finna dreifðan hóp að þessum nýju heimildum. Í ræðu málshefjanda var vakin athygli á því að einhverjir kynnu að sitja eftir með sárt ennið ef kerfinu væri ekki breytt. Nefnt var nýlegt dæmi úr Þorlákshöfn því til stuðnings. En er það ekki einmitt svo að ef allt fer á uppboð þá er enginn fyrirsjáanleiki, þá er engin vissa? Þá fyrst verður hv. þingmaður að fara til Þorlákshafnar og segja: Ja, það er nú bara þannig, kæru íbúar hér, að það var markaðurinn sem réði? Hver er þá fyrirsjáanleikinn fyrir íbúa hinna dreifðu byggða? Hann er enginn.“

Bjarni sagði að það væri göfugt markmið að tryggja þjóðinni sanngjarna hlutdeild í afrakstri veiða af sjávarútvegsauðlindinni. Hins vegar teldi hann það yrði ekki gert með því að „bjóða allar heimildirnar upp“.