Að efast um Guð og upphefja einræðisherra

Í aðdrag­anda for­seta­kosn­ing­anna í júní 1996 var ein­sýnt að fjár­mála­ráð­herr­ann fyrr­ver­andi, Ólafur Ragnar Grímsson, myndi sigra með glæsi­brag. Allar kann­anir sýndu yfir­burða­stöðu hans í bar­átt­unni um Bessa­staði. And­stæð­ingar hans reyndu allt sem þeir gátu til að stöðva sig­ur­göng­una. Síðasta hald­reipið var aug­lýs­inga­her­ferð í Morg­un­blað­inu og Tímanum. 

Ólafur var á þeim tíma einn umdeild­asti stjórn­mála­maður lands­ins. Hann hóf feril sinn sem fram­sókn­ar­maður og reis til áhrifa með Möðru­valla­hreyf­ing­unni. Seinna umturn­að­ist hann og gekk til liðs við Alþýðu­banda­lagið. Undir þeim fána varð hann fjár­mála­ráð­herra. And­stæð­ingar hans voru hat­rammir og báru honum á brýn hvers kyns spill­ingu. Meðal ann­ars átti hann að hafa fært vild­ar­vinum flokks­ins útgerð­ar­fyr­ir­tækið Þormóð ramma á kosta­kjörum. 

Hörðustu and­stæð­ingar Ólafs Ragnars voru innan Sjálf­stæð­is­flokks­ins. Þá var ákveð­inn kjarni innan Fram­sókn­ar­flokks­ins hat­rammur í garð síns gamla flokks­bróður. Töldu hægri­menn­irnir að Ólafur Ragnar væri komm­ún­isti sem hefði þá áráttu að ganga frjáls­lega um eigur rík­is­ins og gauka verð­mætum að vinum. Hatrið á Ólafi magn­að­ist eftir því sem fram­bjóð­and­inn flaug hærra. 

Auglýstu að Ólafur efaðist um guð

Á end­anum gripu menn til þess örþrifa­ráðs að aug­lýsa gegn Ólafi Ragnari á síð­ustu metrum kosn­inga­bar­átt­unnar. Og aug­lýs­ing­arnar voru hat­rammar og ekk­ert til sparað. Vakin var athygli á því að Ólafur Ragnar efað­ist um til­vist Guðs í við­tali við Rás 2. Þar var vísað til þess að Ólafur hefði sagt að hann tryði því „eig­in­lega“ að Guð væri ekki til. Þá hafði hann árið 1984, sam­kvæmt aug­lýs­ing­unni, upp­hafið Ceausescu, ein­ræð­is­herra Rúmeníu, og