Stígamót telja að af frétt Stundarinnar um meðferð kynferðisbrotamáls sé „ekki hægt að draga aðra ályktun en að réttarkerfið hafi enn og aftur brugðist brotaþolum kynferðisofbeldis“. Þetta kemur fram í yfirlýsingu sem samtökin birta á Facebook.

Eins og fjallað er um í nýjasta tölublaði Stundarinnar töldu lögregla og ríkissaksóknari ekki tilefni til að rannsaka hvort nauðgun hefði átt sér stað þegar maður setti lim sinn í endaþarm 17 ára stúlku meðan hún svaf. Maðurinn viðurkenndi verknaðinn í yfirheyrslu vegna annars máls árið 2015 og sagðist hafa vitað að stúlkan, þá kærasta hans, væri mótfallin endaþarmsmökum. Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu hóf ekki rannsókn, meint brot var ekki skráð í málaskrá, stúlkunni ekki skipaður réttargæslumaður og hún ekki látin vita af framburði mannsins. Kvaðst maðurinn sjálfur hafa verið sofandi og taldi því lögregla að háttsemin gæti ekki talist nauðgun eða kynferðisbrot. Hefur nú ríkissaksóknari komist að sömu niðurstöðu en samkvæmt bréfi embættisins frá 11. júní 2019 verður „ekki séð að sakborningurinn hafi með framangreindum framburði sínum verið að viðurkenna nauðgun eða lýsa ásetningsverki“. Eftir að brotaþoli fékk upplýsingar um „játninguna“ og kærði málið vísaði ríkissaksóknari því til rannsóknar hjá lögreglunni á Suðurlandi.

Stígamót benda á að fyrir rúmu ári síðan samþykkti Alþingi breytingar á skilgreiningu nauðgunar í hegningarlögum, en með lögunum hafi öll tvímæli verið tekin af um að samþykki sé forsenda kynmaka. 

„Við á Stígamótum höfum ítrekað sagt að lögin verði ekki til í einhverju tómarúmi. Þau mótast í gagnkvæmum tengslum við samfélagið og hafa hingað til verið múlbundin skilgreiningum á verknaðarlýsingu sem miðar við að líkamlegu ofbeldi sé beitt, er það í engu samræmi við reynsluheim kvenna sem sjaldan berjast á móti. Þrátt fyrir að nauðgunarákvæðinu hafi verið breytt þar sem áhersla er lögð á samþykki og kynfrelsi, virðist réttarkerfið ekki vera í takti við þá breytingu,“ segir í færslu samtakanna.

„Breytingar á nauðgunarákvæði hegningarlaga voru liður í því að breyta viðhorfum sem feðraveldi fortíðar hefur skapað og eimir sterkt af á ýmsum stöðum. Karlmenn eiga aldrei rétt á kynlífi með konu. Hvort sem það er í sambandi eða innan hjónabands. Kynlíf undir öllum kringumstæðum byggir á kynfrelsi og sjálfsákvörðunarrétti þeirra einstaklinga sem taka þátt í því. Að okkar mati bregst réttarkerfið brotaþolum kynferðisofbeldis reglulega. Það kemur fram í tíðum niðurfellingum mála, fáum sakfellingum og í þeim fáu tilfellum sem gerandi er fundin sekur eru dómarnir mildir og í engu samræmi við grófleika glæpsins. Af frétt Stundarinnar er ekki hægt að draga aðra ályktun en að réttarkerfið hafi enn og aftur brugðist brotaþolum kynferðisofbeldis. Ef samþykki er ekki fyrir hendi er um nauðgun að ræða.“