Ólafur William Hand, upp­lýs­inga- og mark­aðs­full­trúi hjá Eimskipi og helsta and­lit fyr­ir­tæk­is­ins út á við und­an­farin ár, hefur fengið tveggja mán­aða skil­orðs­bund­inn dóm fyrir alvar­legt ofbeldi gegn barns­móður sinni. 

Hann stað­festir í sam­tali við Stundina að hann starfi enn hjá Eimskipi og hafi ekki þurft að taka sér leyfi. Ólafur vill ekki ræða um dóm­inn að svo stöddu en seg­ist ætla að birta yfir­lýs­ingu um málið á Facebook.

Ekki náð­ist í stjórn­endur Eimskips við vinnslu frétt­ar­innar og haft er eftir fram­kvæmda­stjóra alþjóða­sviðs Eimskips á Mbl.is að hann geti ekki tjáð sig um mál­efni ein­stakra starfs­manna. 

Málið var tekið fyrir í lok­uðu þing­haldi, en sam­kvæmt frétt DV var Ólafur fund­inn sekur um lík­ams­árás á barns­móður sína og jafn­framt brot gegn barna­vernd­ar­lögum þar sem sannað þótti að barn hans hefði orðið vitni að árásinni. 

Uppfært: Dómurinn er birtur á vef Hér­aðs­dóms Reykja­víkur, sjá hér. 

Fram kemur í dóm­inum að Ólafur hafi tekið barns­móður sína háls­taki, þrengt ítrekað að hálsi hennar og hrint henni þannig að hún féll í gólfið. Þá leiði gögn og myndir af bráða­mót­töku LSH í ljós „marga yfir­borðsá­verka á hálsi, tognun og ofreynslu á háls­hrygg, yfir­borðsá­verka á bak­vegg og brjóst­kassa“.

Mynd: Skjáskot af Facebook

Ólafur hefur vakið athygli fyrir bar­áttu sína gegn umgengni­stálm­unum. Hann steig fram í við­tali við frétta­stofu Stöðvar 2 þann 20. febr­úar 2017, gagn­rýndi barns­móður sína og sagð­ist ekki hafa fengið að sjá barnið sitt í átta mán­uði.

Siða­nefnd Blaða­manna­fé­lags Íslands komst síðar að þeirri nið­ur­stöðu að frétta­stofan og 365 miðlar hefðu ekki brotið siða­reglur en þó sýnt barns­móður Ólafs „lít­ils­virð­ingu með því að svara ekki tölvu­póstum eða sím­tölum hennar í kjöl­far umfjöll­un­ar­innar“. 

DV greinir frá því að blaðið hafi undir höndum gögn sem sýni að það sé sam­kvæmt ákvörðun yfir­valda sem Ólafur nýtur ekki reglu­legrar umgengni við barnið. „Byggir sú ákvörðun meðal ann­ars á því að barnið treystir sér ekki til að hitta á hann vegna ofbeld­is­ins sem það var vitni að. Í þeim gögnum kemur einnig fram að Ólafur sagði sig frá ferli þar sem fag­menn unnu að því, með stuðn­ingi móður, að byggja upp traust og koma á umgengni á for­sendum barns­ins, meðal ann­ars undir eft­ir­liti. Stuttu eftir að hafa þannig neitað að vinna að umgengni, fór hann í sjón­varps­við­tal og ásak­aði barns­móður sína um tálm­anir,“ segir í frétt­inni. 

Ólafur hefur birt eftirfarandi yfirlýsingu á Facebook:

Vegna fréttar í dag vegna dóms­máls vil ég koma eft­ir­far­andi á fram­færi.

Frið­helgi heim­ils­ins rofin.

Barns­móðir mín og sam­býl­is­maður hennar rudd­ust inn á heim­ili mitt þann 16. júlí 2016 þegar barnið var í umgengni hjá mér sam­kvæmt úrskurði sýslu­manns. Hún réðst á mig alveg tryllt eins og fram kemur í gögnum máls­ins og reyndi ég að verja mig og heim­ili mitt með að taka utan um hana og leggja í gólfið. Sam­býl­is­mað­ur­inn sló mig þá í bakið.

Barns­móðir mín tók barnið og fór með það út gegn vilja barns­ins eins og fram kemur í vitn­is­burði ótengds aðila sem stóð fyrir utan heim­ili mitt.

Rétt er að ég var dæmdur fyrir að reyna að verja mitt heim­ili en ég tók hana aldrei háls­taki eins og ég var sak­felldur fyrir. Hef ég tekið ákvörðun um að áfrýja þessum dómi.

Mál þetta hefur tekið mikið á mig og mína fjöld­skyldu og vekur upp spurn­ingar um hvort að í dómi þessum felist skila­boð um að það sé rétt­læt­an­legt að ráð­ast inn á heim­ili fólks og nema barn á brott í skjóli lög­reglu. Að mati lög­reglu og rík­is­sak­sókn­ara þá var ekki ástæða til að kæra barns­móður mína og sam­býl­is­mann hennar fyrir hús­brot né brott­nám barns með þeim rökum að almanna­hags­munir kröf­uð­ust þess ekki. Dæmi hver fyrir sig.