Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 7 árum.

Fór sporlausan hring á puttanum

Kvik­mynda­gerð­ar­mað­ur­inn Ósk­ar Jónas­son stund­ar putta­ferða­lög af ástríðu og hug­sjón. Á dög­un­um fór hann sína fyrstu hring­ferð um land­ið á putt­an­um. Á átta dög­um steig hann upp í 24 bíla hjá fólki frá 11 þjóðlönd­um.

Fór sporlausan hring á puttanum
Puttaferðalangurinn Óskar Jónasson gefur sig óvissunni á vald þegar hann ferðast á puttanum og segir það veita sér frelsistilfinningu sem sé sjaldgæf í hversdagslífinu. Mynd: Heiða Helgadóttir

„Þetta byrjaði af nauðsyn. Ég var í fjallgöngu fyrir vestan, gekk yfir heiði og kom niður hinum megin. Ég þurfti að koma mér aftur í bílinn og ákvað að fara á puttanum. Það gekk eins og í sögu,“ segir Óskar Jónasson kvikmyndagerðarmaður. Hann er meira en til í að rifja upp ævintýri sín sem puttaferðalangur, ekki síst vegna þess að hann langar til að bera hróður þess ferðamáta sem víðast, að fleiri geri sér grein fyrir því hvað margir kostir fylgi því að sameinast í bíla og eiga gæðastundir með bláókunnugu fólki. Hann segir frá því hvernig hann fór frá því að ferðast í þetta eina sinn á puttanum af nauðsyn yfir í að gera það markvisst og af einhvers konar hugsjón.

Óskar á gamalt fjárhús og hlöðu við Patreksfjörð, sem hann er búinn að breyta í híbýli. Þar allt í kring eru góðar gönguleiðir en „liggja voðalega sjaldan í …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Umferðarmenning

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár