Góð bók getur breytt slæmri stund í gleði. Ég á þannig bók­arminn­ingu. Ég var 19 ára og nýkomin heim eftir skiptinemaár í S-Ameríku. Ég sá aug­lýst starf hjá veit­inga­manni sem ætl­aði að reka veit­inga­hús í félags­heim­ili úti á landi. Ég hneig­ist til örlaga­trúar og fannst lík­legt að fyrst ég sá þessa aug­lýs­ingu myndi ég finna sjálfa mig þar. Þegar ég kom í sveit­ina kom hins vegar í ljós að þetta var frekar glötuð vinna. Ég var ein í risa­stóru félags­heim­ili með nett sið­lausum manni sem reyndi við mig, þannig að það kom fyrir að ég þurfti að ýta honum út úr her­berg­inu og skella í lás. Þá var gott að ég hafði tekið með mér safn bóka Þórbergs Þórð­ar­sonar. Ég byrj­aði á Sálminum um blómið og það hrein­lega bjarg­aði geð­heilsu minni þetta sumar að fylgj­ast með Þórbergi þegar hann reyndi að skoða og skilja heim­inn út frá sjón­ar­horni barns. Ég …