Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 7 árum.

Ferðaþjónustubændur í máli við Íshesta

Hjalti Gunn­ars­son og Ása Vikt­oría Dal­karls eru í mála­ferl­um við fyr­ir­tæk­ið Ís­hesta vegna hesta­ferða sem þau fóru sumar­ið 2016 en hafa enn ekki feng­ið greitt fyr­ir. Skarp­héð­inn Berg Stein­ars­son ferða­mála­stjóri var fram­kvæmda­stóri á þeim tíma. Ís­hest­ar fóru í þrot nokkr­um ár­um eft­ir að Fann­ar Ólafs­son keypti fé­lag­ið, en hann seg­ist hafa stór­tap­að á við­skipt­un­um og greitt verk­tök­um úr eig­in vasa.

Ferðaþjónustubændur í máli við Íshesta
Fá ekki greitt Hjalti og Ása hafa gert það að ævistarfi að fara með ferðamenn á hestbaki um hálendi Íslands. Þau eru nú í málaferlum við Íshesta vegna ferða sem þau fóru sumarið 2016, en hafa enn ekki fengið greitt fyrir. Þau segja málið hafa verið kostnaðarsamt, og nánast sett þau á hausinn. Mynd: Heiða Helgadóttir

„Það má kannski segja að Íshestar hafi komið undir mig fótunum, en kippt þeim svo undan mér aftur,“ segir Hjalti Gunnarsson, ferðaþjónustubóndi á Kjóastöðum í Biskupstungum. Hjalti rekur hestatengda ferðaþjónustu ásamt eiginkonu sinni, Ásu Viktoríu Dalkarls, en þau hafa sérhæft sig í lengri hestaferðum yfir hálendi Íslands. 

Hjalti átti í farsælu samstarfi við Íshesta, undir stjórn Einars Bollasonar, frá árinu 1992, en þegar nýir eigendur tóku við rekstrinum árið 2011 fór að halla undir fæti og hann segir að það hafi orðið erfitt að fá greiðslur. Aðrir verktakar Íshesta taka í sama streng. Í lok sumars 2016 var ljóst að fyrirtækið væri á leiðinni í þrot og fengu samstarfsaðilarnir ekki greitt fyrir ferðirnar sem þeir fóru það sumar. Samkomulag var gert við aðra verktaka sem höfðu sérhæft sig í lengri ferðum í nóvember 2016, en Hjalti stendur fyrir utan það samkomulag. Hann stendur nú í málaferlum við Íshesta, sem hann …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
2
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár