Páfa hent í sjóinn með akkeri um hálsinn

Fyrir nokkrum vikum rifj­aði ég hér upp feril Péturs post­ula sem litið er á sem fyrsta biskup krist­inna manna í Rómaborg, og þar með í raun sem fyrsta páfann í krist­in­dómnum en emb­ætt­is­tit­ill páfa er einmitt Róm­ar­biskup.

Hér er hlekkur á þá grein.

Annar í röð Róm­ar­bisk­upa — og þar með páfa — er sagður hafa verið Línus nokkur. Á hann er minnst í einu bréfa Nýja testa­ment­is­ins, 2. Tímóteus­ar­bréf­inu sem sagt er vera eftir Pál post­ula, þótt flestir fræði­menn muni nú efast um það. Í bréf­inu kemur fram að höf­und­ur­inn býst við dauða sínum og í lok þess sendir hann kveðju til Tímóteusar trú­boða:

„Evbúlus sendir þér kveðju og Púdes og Línus og Kládía og allir bræð­urnir.“

Áttu konur að hylja höfuðið?

Línus hefur sam­kvæmt þessu verið í föru­neyti Páls og gömul sögn hermir að þeir Páll og Pétur hafi skipað Línus biskup krist­inna í Róm. Önnur sögn hermir að Línus hafi ákveðið að konur skyldu hylja höfuð sitt við messur og sú þriðja að hann hafi liðið písl­ar­vætti fyrir trú sína, en þó hið fyrra kunni að vera rétt er hið síð­ara ólík­legt.

Ein­fald­lega af því engar sér­stakar ofsóknir gegn kristnum mönnum og/eða Gyðingum fóru fram milli ofsókna Nerós og svo þess þegar Dómi­tí­anus fór að amast við kristnu fólki.

Altént á Línus að hafa dáið árið 76 og þá mun Anacletus nokkur hafa tekið við og setið á bisk­ups­stóli uns hann dó árið 92. Hann var því þriðji páf­inn.

Domit­i­anus ofsótti kristna menn,þótt ofsóknir hans hafi raunar ekki verið ámóta og ofsóknir Neros. En kristnum var farið að fjölga, jafn­vel í námunda við keisar­ann og hirð hans.

Um Anacletus er það eitt sagt að hann hafi skipt Róm upp í 25 sóknir sem bendir til þess — ef satt er — að kristnum mönnum hafi verið farið að fjölga veru­lega í Rómaborg.

Fjórði Róm­ar­biskup, eða páfi, var Klemens 1.

Kristið fólk í innsta hring keisarans?

Óvíst er hvaðan hann var upp­runn­inn. Einu sinni var hann tal­inn hafa verið leys­ingi (það er að segja fyrr­ver­andi þræll) í eigu Títusar Flaví­usar Klemens en hann var náfrændi Dómi­tí­anusar keis­ara (ríkti 81-96). Flavíus Klemens er í heim­ildum sagður hafa verið tek­inn af lífi fyrir „guð­leysi“ og sömu­leiðis margir af hans fólki sem hneigð­ist til hjá­trúar af ætt Gyð­ing­dóms.

Þetta hefur verið túlkað þannig að Flavíus Klemens hafi verið orð­inn krist­inn, og kona hans sömu­leiðis en hún var send í útlegð. Hafi Klemens páfi verið leys­ingi hans, þá gæti hann sem hæg­ast hafa kynnt Flavíus Klemens og konu hans fyrir Jesúa frá Nasaret.

Þetta er þó óljóst, og það eru líka heim­ildir sem herma að Klemens páfi hafi sjálfur verið af ættum „heldra fólks“ í Róma­veldi.

Þá er til er bréf sem Klemens páfi er sagður hafa skrifað til kristna safn­að­ar­ins í Kórintu á Grikk­landi og snýst um tog­streitu og erjur innan hóps­ins. Hvort sem Klemens skrif­aði það eða ein­hver annar er það talið mjög gam­alt, skrifað í síð­asta lagi um árið 90-95 og gefur merki­lega mynd af sam­fé­lagi krist­inna manna sem voru farnir að átta sig á því að Jesúa myndi ekki endi­lega snúa aftur frá himnum í fyr­ir­sjá­an­legri fram­tíð, en því höfðu þau kristnu trúað fyrstu ára­tug­ina.

Páfa drekkt

Árið 99 var Klemens sagður hafa verið gerður útlægur frá Rómaborg og sendur til Krím­skaga.

Trajanus var dug­mik­ill keis­ari en vildi enga laus­ung.Því amað­ist hann við kristnu fólki sem honum fannst draga úr sam­hug og aga í sam­fé­lag­inu.

Þá var Trajanus orð­inn keis­ari í Róm og hann sýndi kristnum mönnum heil­mikla hörku.

Klemens var nú settur til vinnu í grjót­námu og þegar sam­fangar hans voru eitt sinn í and­ar­slitr­unum af þorsta sló hann með öxi sinni í klett og spratt þá fram svalandi lind.

Snerust þá margir fang­anna til krist­in­dóms en í refs­ing­ar­skyni var Klemens leiddur út á skip sem vagg­aði í hægðum sínum við Krím­skag­ann — og þar var akk­er­is­festi bundin um háls honum og honum svo fleygt útbyrðis og drukkn­aði þar.

Klemens var vita­skuld tek­inn í dýr­linga­tölu fyrir þetta písl­ar­vætti sitt.