Sólveig Anna Jóns­dóttir, for­maður Eflingar, segir fyr­ir­tækjum í sjálfs­vald sett að lækka launa­kostnað án þess að kjara­samn­ingar séu gagn­rýndir. Hún segir það sið­leysi að for­stjóri Haga gagn­rýni samn­ing­anna sem tryggja lægst laun­aða starfs­fólki hans launa­hækk­anir.

Á for­síðu Frétta­blaðs­ins í dag er haft eftir Jóni Bjarka Bents­syni, aðal­hag­fræð­ingi Íslands­banka, og Finni Oddssyni, for­stjóra Haga, að kjara­samn­ings­bundnar launa­hækk­anir næstu miss­era muni leiða til rýrn­unar á kaup­mætti lands­manna. „Þessar miklu launa­hækk­anir gætu knúið fyr­ir­tæki til að segja upp starfs­fólki sem ella þyrfti ekki að segja upp,“ er haft eftir Ynga Harð­ar­syni, hag­fræð­ingi hjá Analytica.

„Nú er komið nóg: Árásum hálauna­manna á lág­launa­fólk skal linna!“ skrifar Sólveig Anna á Facebook í dag og vísar í frétt­ina. „Þvílík skömm er að því að hálauna­menn haldi áfram að ráð­ast á kjör lág­launa­fólks, með aðstoð áróð­urs­mið­ils hinna ríku. Ég hef ítrekað bent á að hjá hverju fyr­ir­tæki sem er með yfir­borg­anir (borgar yfir taxta þá sem samið er um í kjara­samn­ingum) er hægt að lækka launa­kostnað með því að lækka yfir­borg­anir. Slíkt er jú vald eig­enda atvinnu­tækj­anna. Þetta hef ég sagt í rit­uðu máli og á fundum með stjórn­völdum. Þetta er aug­ljóst og þetta vita öll með vit­glóru í höfð­inu.“

Hún segir hins vegar að á íslenskum vinnu­mark­aði sé jafn­framt hópur fólks sem vinnur á stríp­uðum töxtum. „Þetta er lægst laun­að­asta fókið á íslenskum vinnu­mark­aði! Fólkið sem t.d. hefur þurft að vera í fleiri en einni vinnu eða í enda­lausri auka­vinnu, en hefur nú í atvinnu­leys­inu ekki tök á slíku. Þetta er fólkið sem er með 1807 krónur á tím­ann. Fólkið sem með tekju­trygg­ing­unni er með 335.000 krónur á mán­uði. Og trúið mér: Að kom­ast af á þessum launum á einu dýrasta landi í heimi er ekki auð­velt. Í raun er hægt að halda því fram að það að láta hlut­ina ganga upp á þessum launum sé ein­hvers­konar afrek í útsjóna­semi, seiglu og klókindum. En oft með alvar­legum afleið­ingum fyrir vel­ferð fólks og barna þeirra, heilsu þess, lík­am­lega og and­lega.“

„Þvílík skömm er að því að hálauna­menn haldi áfram að ráð­ast á kjör lág­launa­fólks, með aðstoð áróð­urs­mið­ils hinna ríku“

Hún segir stöðugan áróður þess­ara aðila vera aðför að friði á vinnu­mark­aði. „Þeir skilja ekk­ert nema þær reglur sem þeir sjálfir hafa sett: Hinir ríku skulu verða rík­ari og hin fátæku skulu halda áfram að halda kjafti og gera það sem þeim er sagt. En ég segi það hátt og snjallt: Reglur þess­ara manna eru reglur grimmd­ar­innar. Þeirra reglur eru reglur arð­ráns­ins. Þeirra reglur eru reglur kúg­un­ar­innar. Ég for­dæmi þær af öllu hjarta. Og ég neita að lifa eftir þeim.“

Segir forstjóra Haga ráðast á láglaunafólkið

Sólveig Anna bætir því við að laun þeirra sem rætt er við í frétt­inni séu auð­æfi í huga verka­konu. „Auðæfi sem alla hennar ævi eru utan seil­ingar. Aðeins draumur sem svo hverfur eftir því sem að árin fær­ast yfir. Þrátt fyrir að vinnu­aflið hennar, sviti hennar, kraftur hennar hafi farið í að búa hér til auð­æfi hinni auð­ugu. Þrátt fyrir að hún hafi stritað í ferða­manna­brans­anum, á kass­anum í Bónus og í Hagkaup en Finnur Oddsson, for­stjóri Haga, tekur þátt í þess­ari sví­virði­legu aðför ríkra manna að lífs­kjörum fátækra kvenna, þrátt fyrir að hún hafi gætt barna þess­ara manna, ann­ast aldr­aða ætt­ingja þeirra fær hún aldrei neitt nema ein­beittan níð­ings­skap að launum.

Hér ætla ég að nefna að Finnur Oddsson, for­stjóri Haga, er með 3.700.000 krónur á mán­uði, auk „hefð­bund­inna hlunn­inda for­sjóra“, auk mögu­leik­ans á kaupauka. Fyr­ir­tækið sem telur gott og skyn­sam­legt að borga honum þessi laun er m.a. í eigu Gildis (u.þ.b. 13% eign) sem er líf­eyr­is­sjóður minn og ann­ars verka og lág­launa­fólks. Þessi maður hefur lyst á því að ráð­ast á lág­launa­fólkið sem vinnur vinn­una sem býr til gróð­ann sem hann tekur til sín og á jafn­framt sjóð­inn sem á í Högum! Þvílíkt sið­leysi!“