Ásmundur Einar segir launahækkun bankastjóra „óþolandi“

„Þessar eilífu hækk­anir for­stjóra rík­is­fyr­ir­tækja eru óþol­andi. Rík­is­bank­inn fremstur í flokki að hækka laun á sama tíma og aðrir eru varaðir við vegna kjara­samn­inga. Banka­sýsla rík­is­ins og banka­ráð Lands­bank­ans verða að sýna það í verki að þeim sé treystandi til að stýra fyr­ir­tækjum í almanna­eign. Ef ekki þá verða stjórn­völd að grípa inní með laga­breyt­ingum. Í hrein­skilni sagt þá fer þol­in­mæði mín þverr­andi gagn­vart þessu rugli.“

[links]Þetta segir Ásmundur Einar Daðason, félags- og barna­mála­ráð­herra, í stöðu­upp­færslu á Facebook þar sem hann hlekkjar við frétt um launa­hækkun Lilju Bjarkar Ein­ars­dóttur, banka­stjóra Lands­bank­ans.

Banka­ráð Lands­bank­ans hækk­aði mán­að­ar­laun banka­stjór­ans í 3,8 millj­ónir króna í apríl í fyrra. Með því hafa laun hans hækkað um 140 pró­sent á fjórum árum, sem er fjórum sinnum meiri hækkun en hjá almennri launa­vísi­tölu.

Mán­að­ar­laun Lilju Bjarkar voru hækkuð um 17 pró­sent þann fyrsta apríl í fyrra, úr 3,25 millj­ónum í 3,8 millj­ón­ir. Þannig hafa laun hennar auk bif­reiða­hlunn­inda hækkað um tæp 82 pró­sent því að ákvörðun um þau færð­ust undan kjara­ráði þann 1. júlí 2017. Bankaráð Lands­bank­ans gaf þær skýr­ingar við Frétta­blaðið að laun Lilju Bjarkar hefðu verið hækkuð til að færa þau nær þeim kjörum sem almennt gilda fyrir æðstu stjórn­end­ur fjár­mála­fyr­ir­tækja.

[adspot]Kjarn­inn hefur áður fjallað um mikla launa­hækkun for­stjóra rík­is­fyr­ir­tækja eftir að kjör þeirra voru ekki lengur í höndum kjara­ráðs. Í kjöl­farið fengu for­stjórar rík­is­fyr­ir­tækja mikla kaup­hækk­un, til að mynda hækk­uðu mán­að­ar­laun for­stjóra Lands­virkj­unar úr 2 millj­ónum í 3,3 millj­ónir og mán­að­ar­laun for­stjóra Isa­vi­a úr 1,7 millj­ónum í 2,4 millj­ónir.

Fleiri hafa gagn­rýnt ákvörðun banka­ráðs­ins eftir að hún var opin­beruð. Hall­dór Benja­mín Þor­bergs­son, fram­kvæmda­stjóri Sam­taka atvinnu­lífs­ins, sak­aði banka­ráðið um takt­leysi í

Frétta­blað­inu

í dag. „Að þetta ger­ist hjá banka í eigu rík­is­ins gengur þvert á vilja eig­anda bank­ans og er í senn óskyn­sam­leg og óverj­andi ákvörðun að mínu mati. Hækk­un­ar­takt­ur­inn stenst enga skoðun eða við­mið á vinnu­mark­aði. Til allrar ham­ingju er þetta und­an­tekn­ing frekar en regla hjá stærstu fyr­ir­tækjum lands­ins. Það gerir hins vegar hvorki lítið úr alvar­leika máls­ins né þeim dóm­greind­ar­bresti sem birt­ist í þess­ari ákvörð­un.“