Samfélagið speglað með íhygli, alvöru og prakkaraskap

Það er full ein­falt að skella teg­und­ar­heit­inu „smá­sagna­safn“ á Dyr opn­ast eftir Hermann Stef­áns­son, enda segir í kynn­ing­ar­texta bók­ar­innar að hún hafi „að geyma smá­sögur og smá­prósa, sagna­þætti, ævi­á­grip, til­raunir og ess­eyjur, prakk­ara­prósa og prósa­ljóð, fíló­só­fer­íngar og firrur, lýrískar smá­myndir og upp­ljóstrun um Esjuna“. Þar er skepn­unni ágæt­lega lýst. Höfundur vísar reyndar sjálfur til furðu­skepnu með því að gefa bók­inni und­ir­tit­il­inn „Kímeru­bók“. Með orð­inu kímera er vísað í grískar goð­sögur þar sem heitið chímaira er haft um eldspú­andi sam­sett kynja­dýr sem á myndum er sýnt sem ljón með höfuð geitar upp úr hryggnum og hala sem endar í snáks­haus. Merking orðs­ins hefur síðan yfir­færst á ýmiss konar sam­sett lista­verk sem þykja ein­kenn­ast af villtu og djörfu ímynd­un­ar­afli. 

…