Róberti gert að endurgreiða skatta af tæplega milljarði

Róbert mun greiða þessa fjár­hæð sam­kvæmt sam­komu­lagi við skatt­stjóra líkt og tíðkast í svona málum,“ segir Halldór Krist­manns­son, sem séð hefur um sam­skipti við fjöl­miðla fyrir fjár­fest­inn Róbert Wessmann, aðspurður um hvort Róbert hafi end­ur­greitt emb­ætti Rík­is­skatt­stjóra skatt af tæp­lega millj­arðs króna launa­tekjum sem voru end­ur­á­kvarð­aðar á hann í fyrra fyrir árið 2007. Fjallað er um málið gegn Róberti í úrskurði yfir­skatta­nefndar frá því í fyrra en nafn fjár­fest­is­ins kemur ekki fram í úrskurð­inum.
Deilt um skatt af kaup­rétt­ar­samn­ingum

Deilan snýst í grunn­inn um það hvort skil­greina beri tekjur af kaup­rétt­ar­samn­ingum stjórn­enda í fyr­ir­tækjum sem fjár­magns- eða launa­tekjur. Róbert Wessmann var for­stjóri Actavis fram á mitt ár 2007 og átti hluta­bréf í sam­heita­lyfja­fyr­ir­tæk­inu sem voru hluti af starfs­kjörum hans. Við­skipti Róberts með hluta­bréfin fóru að hluta til fram í gegnum aflands­fé­lag í Panama. Þegar Róbert hætti hjá Actavis eftir yfir­töku Björg­ólfs Thors Björg­ólfs­sonar á fyr­ir­tæk­inu seldi hann hluta­bréf sín. Róbert greiddi fjár­magnstekju­skatt af tekjum sínum af hluta­bréfa­eign­inni. 
Inntak deil­unnar er í reynd að þegar og ef starfs­mað­ur­inn selur slík hluta­bréf þá eigi hann að greiða af þeim skatt líkt og af launa­tekjum en ekki fjár­magnstekju­skatt þar sem hluta­bréfa­eignin var bein­tengd við starf við­kom­andi og í mörgum til­fellum hluti af ráðn­ing­ar­samn­ingi hans. Mikill munur er á fjár­magns­tekju­skatti og tekju­skatti en sá fyrr­nefndi er tíu pró­sent á meðan tekju­skattur er þrisvar til fjórum sinnum hærri, en taka þarf til­lit til launa við­kom­andi við ákvörðun hans. Því er um veru­lega breyt­ingu að ræða fyrir við­kom­andi og geta upp­hæð­irnar sem um ræðir, sem við­kom­andi þar að greiða til baka, hlaupið á mörg hund­ruð millj­ónum króna.

Einnig Þórður Már, Sigurður og Bjarki 

Rík­is­skatt­stjóri, yfir­skatta­nefnd og dóm­stólar á Íslandi hafa kom­ist að þeirri nið­ur­stöðu að flokka beri tekjur sem mynd­uð­ust af slíkum kaup­rétt­ar­samn­ingum sem starfstengd hlunn­inndi og að þar með beri af greiða af þeim skatta líkt og af launum en ekki fjár­magnstekju­skatt. 
Ljóst var strax árið 2009, þegar yfir­skatta­nefnd kvað upp fyrsta úrskurð sinn í sam­bæri­legu máli, að margir íslenskir stjórn­endur fyr­ir­tækja, sem voru með slíka kaup­rétt­ar­samn­inga, myndu þurfa að end­ur­greiða háar fjár­hæðir til skatt­stjóra vegna þessa.