Ný rannsókn: Leti er til marks um greind

Flestir hafa gerst sekir um að hugsa í staðalí­myndum. Um kláru nör­dana sem liggja og lesa bækur á meðan íþróttafr­íkin fara í krumpugalla og hlaupa í hringi í til­raun til þess að hugsa sem minnst. Í fyrstu virð­ist þetta vera ósann­gjörn ein­földun en nýleg könnun Journal of Health Psychology bendir til þess að þarna sé þó ein­hvern sann­leika að finna.

Todd McElroy, sem stýrði teymi vís­inda­manna við Florida Gulf Coast háskóla lagði prófið „Þörf til hugs­unar“ [e. Need for Cognition] fyrir fjölda nem­enda í til­raun til þess að finna 30 ein­stak­lingar sem sýndu þörf fyrir að hugsa mikið, og svo aðra 30 ein­stak­linga sem sýndu mikla þörf á því að forð­ast allt sem krafð­ist mik­illar hugs­unar.

Hugsa mikið / gera lítið

Prófið, sem hefur verið til í rúma þrjá ára­tugi, lætur fólk svara því hversu sam­mála eða ósam­mála það er ákveðnum full­yrð­ingum, eins og til dæmis „Mér finn­ast verk­efni þar sem ég þarf að finna upp á nýjum lausnum mjög ánægju­leg“ og „Ég hugsa aðeins eins mikið og ég þarf“. Þeir 30 þáttak­endur sem hugs­uðu mest og 30 sem hugs­uðu minnst voru svo látnir ganga með hreyfiskynjara á sér í 7 daga, til þess að mæla lík­am­lega virkni.

Nið­ur­stöð­urnar voru þannig að hug­s­uð­urnir voru mun minna virkir frá mánu­degi til föstu­dags en þeir sem minna hugsa. Munurinn var svo mik­ill að rann­sak­endur sögðu hann „gríð­ar­legan“ og „mjög mark­verðan.“ Um helgar var hins vegar eng­inn munur á virkni hópanna.

Hugsa lítið / gera mikið

Nið­ur­stöð­urnar um virku dag­ana kemur heim og saman við aðra rann­sókn sem gerð var á tíunda ára­tugnum sem sýndi fram á að fólk sem hugsar minna er lík­legra til þess að láta sér leið­ast og að finn­ast það að leið­ast vera ömur­leg upp­lifun. Í rann­sókn­inni eru leiddar að því líkur að fólk sem hugsar minna þurfi meiri lík­am­lega virkni til þess að forð­ast hugs­anir sínar.

Þrátt fyrir að úrtakið hafi verið lítið, og að taka verði það inn í nið­ur­stöð­una, var­aði McElroy við því að greindir ein­stak­lingar, og lat­ari, þyrftu að hugsa um það að hreyfa sig meira vegna nei­kvæðra áhrifa sem hinn rólegi lífstíll getur haft í för með sér. Sagði hann að fólk sem sýndi minni lík­am­legri virkni ættu að miða að því að hreyfa sig meira til þess að bæta heilsu sína. 

Tíma­ritið British Psychologial Society vitn­aði í könn­un­ina og sagði að von­andi fengi hún hugs­andi ein­stak­linga til þess að verða með­vit­aðri um hreyf­ing­ar­leysi sitt. „Með­vit­und þeirra um hversu litla virkni þau sýna, ásamt með­vit­und um afleið­ingar þess að hreyfa sig lítið mun von­andi verða til þess að hugs­andi fólk finnur meiri hvata til þess að hreyfa sig meira.“