Helgi Hrafn Gunnarsson, þingmaður og formaður Pírata, gerir athugasemd við skrif Gísla Freys Valdórssonar, fyrrverandi aðstoðarmanns innanríkisráðherra, sem dæmdur var fyrir að leka trúnaðarupplýsingum um hælisleitendur í fyrra. Eins og ýmsir fjölmiðlar greindu frá í gær finnst Gísla Frey óbærilegt að Hanna Birna Kristjánsdóttir, fyrrverandi innanríkisráðherra, skuli „enn og aftur þurfa að líða og hörfa vegna þeirra mistaka“ sem hann segist hafa gert sem aðstoðarmaður hennar. Fullyrðir Gísli að Hanna Birna hafi ekki vitað af athæfi sínu á sínum tíma. 

Helgi Hrafn bregst við ummælum Gísla Freys á Facebook í dag. Hann segir lekamálið vera skólabókardæmi um slæma stjórnsýslu og í meginatriðum snúist það um hvernig Hanna Birna Kristjánsdóttir hagaði sínum gjörðum sem ráðherra. „Hvort hún vissi af lekanum eða ekki er fullkomið aukaatriði eftir það sem á undan er gengið. - Það reyndar trúir því varla nokkur maður í alvörunni að hún hafi ekki vitað af lekanum, en segjum bara samt, að gamni, að hún hafi ekkert vitað af honum. Það breytir því ekki að hún gerði lítið úr málinu, sagði Alþingi ósatt, misnotaði rekstrarfélag ráðuneytanna til hvítþvottar og hafði í hótunum við lögreglustjórann sem rannsakaði málið,“ skrifar Helgi.

Hér má lesa færslu Helga Hrafns í heild:

„Andskotinn hafi það, hvað það fer í taugarnar á mér þegar fólk lætur eins og að þetta snúist um hvort Hanna Birna hafi vitað af gjörðum Gísla Freys eða ekki. Segjum bara að hún hafi ekkert vitað af honum. Fráleitt miðað við það sem á undan er gengið, en gott og vel, trúum því bara upp á djókið! Það breytir nákvæmlega engu um það hvernig hún tókst á við málið, en það einkenndist af nákvæmlega hárröngum viðbrögðum við hvert einasta fótmál, viðbrögðum sem einkennast af vanhæfni, óheiðarleika, afneitun og valdablindu. Hanna Birna mun þurfa að sitja undir blammeringum þar til hún viðurkennir að þetta "svokallaða lekamál" séu ekki bara einhver mistök sem við gerðum öll, heldur fyrst og fremst samansafn af hennar eigin mistökum sem hún gerði við hvert einasta fótmál við gang málsins. Hanna Birna er ekkert fórnarlamb í þessu máli.
HÚN FÉKK MINNISBLAÐIÐ Í TÖLVUPÓSTI klukkan 17:17 þann 19. nóvember 2013. Hún ásamt báðum aðstoðarmönnum og ráðuneytisstjóra, en minnisblaðið var sent af skrifstofustjóra.
Í fréttinni "Margt óljóst í máli hælisleitanda" sem birtist á Mbl.is daginn eftir segir mjög ítarlega frá minnisblaðinu, sem aftur, Hanna Birna sjálf fékk sent til sín í tölvupósti daginn áður. Fréttin finnst hér og það sést vel hversu ítarlegar upplýsingar Mbl.is hafði fengið, en einnig fullyrti vefurinn einfaldlega blákalt sjálfur, að uppruni upplýsinganna væri óformlegt minnisblað frá innanríkisráðuneytinu: http://www.mbl.is/…/…/20/margt_oljost_i_mali_haelisleitanda/
27. janúar 2014 segir Hanna Birna í pontu á Alþingi, aðspurð: "vegna þess að minnisblaðið sem hefur verið í gangi á ýmsum fjölmiðlum og hér og þar er ekki sambærilegt við nein gögn í ráðuneytinu."
Í sömu ræðu fullyrðir Hanna Birna. "ráðuneytið er búið að gera það sem það getur til þess að skoða málið með því að kanna það hjá starfsmönnum, með því að fara í gegnum tölvupósta o.s.frv."
Þetta er ósatt. Hún hafði ekki bara fengið sambærileg gögn, heldur næstum því nákvæmlega sömu gögn daginn fyrir lekann í óformlegu minnisblaði (eða samantekt, sem hún reyndi að láta eins og væri eitthvað allt annað). Einni eða tveimur setningum var bætt við af Gísla Frey, restin var í upprunalega minnisblaðinu sem Hanna Birna OG báðir aðstoðarmenn OG ráðuneytisstjóri fengu í tölvupósti til sín daginn fyrir umfjöllun Fréttablaðsins og Mbl.is. Sömuleiðis var ráðuneytið mjög langt frá því að vera búið að gera það sem það gat. Það gerði það allra minnsta sem það gat en reyndi að gera rekstrarfélag ráðuneytanna ábyrgt fyrir sínum eigin hvítþvotti í leiðinni.
Skjalið var einnig vistað á opnu drifi ráðuneytisins, sem þessi svokallaða innri rannsókn fann ekki. Þessi rannsókn var hvítþvottur og mig grunar að starfsfólk rekstrarfélags ráðuneytanna sé orðið mjög þreytt á því að þetta sé kallað nokkurs konar rannsókn. Þeir voru að leita að tölvupósti SEM HANNA BIRNA FÉKK KLUKKAN 17:17 ÞANN 19. NÓVEMBER 2013, DAGINN FYRIR LEKANN! Það er nákvæmlega ekkert óskýrt við þessa staðreynd, enda kemur þetta fram í skjölum hæstaréttar.
Þá er maður ekki einu sinni byrjaður á hótunum hennar við lögreglustjórann, Stefán Eiríksson, stanslausum afskiptum hennar af rannsókninni og athugun Umboðsmanns Alþingis á þeim samskiptum.
Nú hreinlega nenni ég ekki að skrifa enn einn pistilinn um allt lekamálið, enda helvíti margt í því sem fór gjörsamlega úr skorðum við allt sem kallast getur eðlileg stjórnsýsla. En það sem eftir stendur, eftir allt saman, er að Hanna Birna og hennar örfáu stuðningsmenn láta ennþá eins og hún sé eitthvað fórnarlamb, eða að þetta hafi einhvern veginn ekki verið henni að kenna - velta því upp hvort hún hafi vitað af gjörðum Gísla Freys eða ekki.
Lekamálið snýst í meginatriðum um það hvernig hún hagaði sínum eigin gjörðum sem ráðherra. Hvort hún vissi af lekanum eða ekki er fullkomið aukaatriði eftir það sem á undan er gengið. - Það reyndar trúir því varla nokkur maður í alvörunni að hún hafi ekki vitað af lekanum, en segjum bara samt, að gamni, að hún hafi ekkert vitað af honum. Það breytir því ekki að hún gerði lítið úr málinu, sagði Alþingi ósátt, misnotaði rekstrarfélag ráðuneytanna til hvítþvottar og hafði í hótunum við lögreglustjórann sem rannsakaði málið. Enn þann dag í dag gerir hún lítið úr málinu og lætur eins og að hún geti látið alla ábyrgðina í hendur Gísla Freys.
Það er það versta við þetta allt saman. Skítur skeður og lífið heldur áfram... en það allra versta er að hún lætur ennþá eins og eitthvað fórnarlamb. Eins og að málið snúist í grundvallaratriðum um það hvort hún hafi vitað af gjörðum Gísla Freys eða ekki. Hvort sem hún vissi það eða ekki, þá gerði hún allt sem í sínu valdi stóð til þess að koma í veg fyrir að sannleikurinn yrði á endanum ljós.
Lekamálið er skólabókardæmi um hvernig nákvæmlega ekkert í stjórnsýslunni á að virka.“