Guðni Th. Jóhann­es­son for­seta­fram­bjóð­andi segir eðli­legt að for­seti sitji að hámarki í þrjú kjör­tíma­bil, eða í tólf ár. „Hraði sam­fé­lags­ins í dag er slíkur, álagið sem á for­seta hvílir er slíkt, eins og núver­andi for­seti hefur nú oft rakið, og festan í okkar stjórn­skipan á að fel­ast í því að við skiptum sæmi­lega reglu­lega um for­seta. Fyrri for­setar hafa áttað sig á þessu,“ segir Guðni. Þá segir hann að for­seti eigi að standa utan helstu átaka- og deilu­mála í sam­fé­lag­inu og að þau bar­áttu­mál sem Andri Snær Magnason hefur sett á odd­inn eigi frekar heima hjá þeim sem hugsa um fram­boð til Alþingis. „Nú vil ég ekk­ert taka hann sér­stak­lega fyrir, þetta gæti líka átt við um Sturlu Jónsson og Ástþór Magn­ús­son,“ bætti hann við í við­tali við Morg­un­út­varpið á Rás 2 í morgun. 

Guðni seg­ist sjálfur ekki hafa sett á oddin ákveðin bar­áttu­mál, því gerði hann það ætti hann frekar að hugsa til þing­kosn­inga í haust. „Þar er átaka­vett­vang­ur­inn,“ útskýrir hann. „Alþingi er vett­vang­ur­inn fyrir þá sem vilja berj­ast fyrir betra heil­brigð­is­kerfi, auknum jöfn­uði, lægri sköttum, hærri sköttum, nátt­úru­vernd og svo fram­vegis. Ef við fáum á Bessa­staði for­seta sem hefur að mark­miði að vera í öðru lið­inu í átaka­mál­unum þá missir stór hluti þjóð­ar­innar sinn málsvara. Forseti á að vera for­seti þeirra sem er með aðild að Evr­ópu­sam­band­inu, ef það eru ein­hverjir ennþá til sem hugsa á þann veg, og hann á líka að vera for­seti þeirra sem eru á móti aðild að Evr­ópu­sam­band­inu. Hann á að vera for­seti þeirra sem ótt­ast að við séum að eyði­leggja íslenska nátt­úru og hann á líka að vera for­seti þeirra sem segja að það sé allt í lagi að virkjun rísi á þessum stað. Forseti á að hlusta á alla.“

Rök Ólafs haldi vart vatni

Guðni Th. til­kynnti um for­seta­fram­boð sitt í gær. Ræðan sem hann hélt við til­efni hefur vakið tals­verða athygli en margir töldu að hann væri bein­línis að beina orðum sínum að Ólafi Ragnari Gríms­syni, sitj­andi for­seta, þegar hann sagði að for­seti ætti að vera kapp­samur án drambs, standa við orð sín og hafa ekk­ert að fela. Guðni segir aftur á móti að sitj­andi for­seti sé ekki þunga­miðjan í sinni kosn­inga­bar­áttu og að orðum sínum væri ekki beint til hans frekar en ann­ars. Hann vilji reka jákvæða og skemmti­lega kosn­inga­bar­áttu. 

„Hann á að vera for­seti þeirra sem ótt­ast að við séum að eyði­leggja íslenska nátt­úru og hann á líka að vera for­seti þeirra sem segja að það sé allt í lagi að virkjun rísi á þessum stað.“

Aðspurður að hvaða leyti hann væri ólíkur Ólafi Ragnar svar­aði Guðni: „Í bók Guðjóns Frið­jóns­sonar sagn­fræð­ings um emb­ætt­is­tíð Ólafs Ragnars Gríms­sonar kom mjög vel fram hvað Ólafur Ragnar er kapp­samur. Eins og sagna­rit­ar­inn sjálfur sagði í umræðum um bók­ina þá á hann það til að hlaupa fram úr sjálfum sér, láta kappið hlaupa með sig í gönur. Það verður kannski seint sagt um mig, þó eng­inn sé dóm­ari í eigin sök. Kannski er maður ögn jarð­bundn­ari. En ég vil ekki, ég ítreka það, ég vil ekki vera að bera mig saman í sífellu við sitj­andi for­seta og ég vil líka ítreka að Ólafur Ragnar hefur að mörgu leyti staðið sig vel í emb­ætti. Við getum sagt að hann hafi skulda­jafnað útrás­ar­bullið með vask­legri fram­göngu eftir hrunið. Ég hygg að dómur sög­unnar verði honum um margt hag­stæður, en mér fannst eins og mörgum að þau rök sem hann til­tók í nýársávarp­inu um að nú væri ástæða til að láta gott heita væru góð og gild rök. En aftur á móti þær ástæður sem hann nefndi fyrir því að snú­ast hugur eftir fall for­sæt­is­ráð­herra og það allt saman, þau rök héldu vart vatni. Þannig það takast auð­vitað á hjá Ólafi Ragnari kostir og gallar eins og hjá okkur öllum.“