Sig­mundur Davíð Gunn­laugs­son for­sæt­is­ráð­herra segir að Íslend­ingar ættu að vera bjart­sýnir og jákvæðir, en eru það ekki, meðal ann­ars vegna þess að skynjun fólks á raun­veru­leik­anum er röng. Hann segir að rof á milli raun­veru­leika og skynj­unar hjá þjóð­inni valdi því að rík­is­stjórnin er með aðeins stuðn­ing hjá þriðj­ungi þjóð­ar­innar.

„Að ein­hverju leyti skýrist þetta kannski á þessu rofi milli raun­veru­leika og skynj­unar eða umfjöll­unar,“ segir Sig­mundur í við­tali hjá Eyjunni. „En þarna er líka hollt að líta til ann­arra landa. Það eru fram­kvæmdar sam­bæri­legar kann­anir til dæmis í Bret­landi fyrir kosn­ing­arnar þar, þar sem mátti sjá svip­aðar nið­ur­stöður. Stjórn­mála­menn eru ekk­ert sér­stak­lega vel liðnir á Vest­ur­löndum þessa dag­ana. Það tekur á sig ýmsar birt­ing­ar­myndir, en almennt er ríkj­andi mjög mikið van­traust í garð stjórn­mála­manna og flokka. Sérð það líka nátt­úr­lega á þessum fylgiskönn­unum og þessu ótrú­lega fylgi sem Píratar fá.“

Ragnhugmyndir um stjórnmálamenn

Sig­mundur nefnir dæmi um mis­skipt­ingu, að í umræð­unni sé að mis­skipt­ing hafi auk­ist, en það sé ekki raunin. Auk þess sé umræða um heil­brigð­is­kerfið dæmi um slíkt rof, þar sem fólk segi heil­brigð­is­kerfið vera fjársvelt, enda hafi fjár­fram­lög aldrei verið hærri til Land­spít­al­ans. Hann segir stöðugt verið að færa fram rangar full­yrð­ingar. 

„Þá ná rang­færslur sem styðja við rang­hug­mynd­irnar betur í gegn“

„Á meðan ástandið er eins og það er, þá er svo auð­velt að tala inn í það ástand. Þá ná rang­færslur sem styðja við rang­hug­mynd­irnar betur í gegn heldur en raun­veru­leik­inn. Ef að menn trúa því að stjórn­mála­menn séu ómögu­legir, þá á fólk sjálf­sagt auð­veld­ara að trúa því að þeir séu ómögu­legir á allan hátt. Þegar rang­færslur og allt sem er nei­kvætt og niðr­andi tal á greiða leið í gegn, og er talið trú­verð­ugt, á meðan allt hið jákvæða er tor­tryggt, það skapar nei­kvæðan spíral sem getur endað mjög illa.“

Rangfærslur um að hann þoli ekki gagnrýni

Sig­mundur seg­ist sjálfur verða fyrir því að sak­aður um að þola ekki gagn­rýni, en það sé and­svar Sam­fylk­ing­ar­manna og and­stæð­inga hans við því að hann leið­rétti rang­færslur.

„Það er gömul klisja, en reyndar ekki svo gömul. Það var eftir eitt­hvert skiptið sem að ég benti á rang­færslur hjá til­teknum flokki í stjórn­ar­and­stöð­unni, þá sendu þau út línu um það að nú skyldu allir tala um að ég væri svo hör­undsár, svo ég noti nú sama orð og þau not­uðu. Þannig að það birt­ist varla þing­maður frá Sam­fylk­ing­unni í fjöl­miðlum nokkra daga í röð öðru­vísi en að tala um að ég væri svo hör­undsár. Þetta er dæmi um svona póli­tíska taktík sem er mikið stunduð af ákveðnum aðilum, að setja út ein­hverja línu sem allir ham­ast á til að reyna að stimpla hana inn, þessi stimpl­un­ar­stjórn­mál eins og ég kalla það þangað til ég finn betra orð yfir það. Ég hins vegar hafði í því til­viki ekki gert annað en að leið­rétta rang­færslur. Ef ég væri við­kvæmur fyrir gagn­rýni þá væri ég nú varla stöðugt að taka slagi um umdeild póli­tísk mál þar sem menn ganga oft býsna langt, án þess að ég láti það á mig fá.“

Fólk verði þreytt á niðurrifstalinu

Að mati Sig­mundar ætti þjóðin að vera jákvæð en ekki tor­tryggin.

„Það er alveg rétt að það er mikið sund­ur­lyndi ríkj­andi. Það satt best að segja ætti ekki að þurfa að vera eins mikið og það er. Bjart­sýni og jákvæðni ætti að vera ríkj­andi. Þegar við berum þró­un­ina hér á landi saman við þró­un­ina nán­ast alls staðar ann­ars staðar, þá ættum við Íslend­ingar að vera bjart­sýn á fram­tíð­ina. Reyndar verður þarna að fylgja sög­unni þó ég tali um að nei­kvæðni og tor­tryggni séu áber­andi í umræðu hér á landi, þá er þó stór hluti þjóð­ar­innar ekki á þeim stað. Þótt auð­vitað hafi þetta smátt og smátt áhrif. Við sjáum að mjög stór hluti Íslend­inga vill fara að líta fram á við og er orð­inn þreyttur á nið­ur­rifstal­inu.“