Bræð­urnir tveir frá Tálkna­firði sem lentu í slysi í Læknum í Hafn­ar­firði og systir þeirra, Krist­jana, sem sótti hjálp, sögðu alla sög­una af slys­inu í Kast­ljósi Sjón­varps­ins í kvöld. 

Hilmir Gauti Bjarna­son, 9 ára, var með­vit­und­ar­laus í tvo sól­ar­hringa eftir slysið. Hann hafði verið að reyna að ná bolta sem flaut á vatn­inu yfir hyl undir Reyk­dals­stíflu í Læknum í Hafn­ar­firði þegar hann féll ofan í og fest­ist í hring­iðu.

Eldri bróðir hans, Einar Árni, lýsir því hvernig hann stökk á eftir honum og hætti lífi sínu til að bjarga hans.

Systk­inin saman Systk­inin Krist­jana, Einar Árni og Hilmir Gauti á Land­spít­al­anum, þar sem Hilmi var end­an­lega bjargað.

Mynd: Skjáskot af RÚV

„Það var bolti þarna ofan í sem skopp­aði smá upp og niður og Hilmir var að segja mér að hann ætl­aði ekki að fara þarna ofan í. Hann var þarna fyrst á brún­inni að reyna að ná bolt­anum og liggj­andi á brún­inni vinstra megin að reyna að ná honum. En það skvett­ist alltaf yfir and­litið á honum. Síðan sagði Krist­jana „ekki gera þetta,“ út af því að hann gæti dottið á steypuna. Og hann hélt áfram að gera það. Síðan breytti hann um stell­ingu og fór ofan í með lapp­irnar.

„Þá fór Krist­jana að öskra“

Þá fór Krist­jana að öskra og ég fór úr jakk­anum og var í öllu öðru, skónum og allt, og fór bara ofan í á eftir honum. Ég náði að lyfta honum aðeins upp, sem bjarg­aði líka pínu lífi hans, þannig að hann fékk pínu súr­efni og þá var hann bara grát­andi. Síðan var ég að klára að lyfta honum upp á bakk­ann, þá flækt­ist hann í löpp­inni á mér og ég datt með. Síðan var ég að remb­ast við að fara upp og reyna að ná súr­efni, en út af því að við snerumst í hringi náðum við varla súr­efni, eða í smá stund. Ég sá bara alltaf vatn en síðan pru­faði ég að opna augun þegar ég var í vatn­inu og sá bara loft­bólur. En ég sá alltaf steypuna þegar ég fór upp. Og síðan missti ég með­vit­und og sá bara allt hvítt og Ísland að fara lengra og lengra í burtu.“

„Síðan missti ég með­vit­und og sá bara allt hvítt og Ísland að fara lengra og lengra í burtu.“

Talið er að við­brögð Einars Árna hafi skipt sköpum í því að halda lífi í Hilmi allan þann tíma sem hann var fastur í hylnum, en þau tryggðu að hann fékk súr­efni lengur en ella. Að auki brást systir hans rétt og skjótt við, sem og veg­far­endur sem stukku til hjálpar, bæði hin sextán ára gamla Eva Röver, nem­andi í Lækj­ar­skóla, sem kom móður barn­anna til hjálpar, sem og 25 ára gam­all veg­far­andi sem stökk út í hyl­inn og lenti sjálfur í sjálf­heldu. Þá lögðu tveir lög­reglu­menn sig í hættu við að bjarga bæði veg­far­and­anum, Einari Árna og Hilmi upp úr hring­iðunni. Að auki var það Hilmi til láns að sér­þjálfaðir sjúkra­flutn­inga­menn voru á nám­skeiði aðeins kíló­metra frá, sem jók við­bragðs­hrað­ann.

Hilmir Gauti Hefur náð sér og varar við því að börn reyni að sækja fót­bolta í vafasömum aðstæðum.

Mynd: Skjáskot af RÚV

Einar Árni lýsir því hvernig hann komst aftur til með­vit­undar og sá lög­reglu­menn­ina tvo standa yfir sér. „Síðan fékk ég með­vit­und­ina aftur og sá tvo lög­reglu­menn fyrir framan mig. Ég var liggj­andi. Síðan man ég ekki meir. Síðan var ég allt í einu kom­inn inn í sjúkra­bíl.“

Krist­jana, systir hans, lýsir atburða­rásinni frá öðru sjón­ar­horni. „Ég ætl­aði að hoppa út í, en svo sá ég að ef Einar Árni getur það ekki, þá get ég það ekki. Ég vissi ekki hvort ég ætti fyrst að hringja í mömmu eða sjúkra­bíl­inn, þannig að ég ákvað bara fyrst að hringja í mömmu. Svo heyrði Eva mig öskra. Hún hjálp­aði virki­lega mikið. Ég þorði ekki að horfa á þetta ger­ast. Hún hjálp­aði mér að horfa ekki, snúa mér við, og tal­aði við mig. Hún spurði mig hvað ég væri gömul, hvar ég ætti heima, og hvað ég héti,“ segir hún.

„Hjartað mitt hætti að slá í fjör­tíu mín­útur“

„Það var búið að segja mér frá þessu. Hjartað mitt hætti að slá í fjör­tíu mín­útur, þannig að ég man ekki neitt,“ segir Hilmir. Hann ætlar í fram­hald­inu að fara í skól­ann og reyna að halda lífi sínu áfram.