Í fimmtán ár hefur komið út hefti í Vest­manna­eyjum, fyrir Þjóð­há­tíð, sem ber heitið Þroska­hefti. Formaður Þroska­hjálpar undr­ast nafn­gift­ina og segir hana nið­ur­lægj­andi.

Bræðra­fé­lagið Vinir Ketils bónda stendur fyrir útgáfu rits­ins. Samkvæmt rit­stjór­anum, Helga Ólafs­syni, er það „gleði­rit“. Heftið er borið út vik­una fyrir Þjóð­há­tíð í öll heima­hús í Vest­manna­eyjum sem og í helstu versl­anir og á veit­inga­staði.

Félagið virð­ist með­vitað um að nafn­giftin stuði fólk. „Einhvern tíma, meðan fyrsta ritið velt­ist um í und­ar­legum hug­ar­heimi áður­nefndra drengja, fædd­ist nafnið sem fylgt hefur því æ síðan. Nafn sem ein­hverjir hafa haft orð á að þeim þyki stuð­andi en okkur hefur þótt hæfa rit­inu vel,“ segir í leið­ara rit­stjóra.

„Þetta er mjög nið­ur­lægj­andi“

Bryndís Snæ­björns­dóttir, for­maður Þroska­hjálpar, seg­ist vera undr­andi að slíkt skuli við­gang­ast. Hún segir fólk með þroska­hömlun ekki vilja nota orðið og í gegnum tíð­ina hafi það verið notað í niðr­andi til­gangi. „Þetta er mjög nið­ur­lægj­andi,“ segir hún.