„Ég geri mér grein fyrir því að hjóna­band VG og Sjálf­stæð­is­flokks­ins byggir frekar á hag­kvæmn­is­sjón­ar­miðum en ástríðu og eld­heitri ást. En það þving­aði þau eng­inn í þetta sam­band og þau bera því fulla ábyrgð á þeim slæmu mála­miðl­unum sem í því eru gerð. VG á því tvo leiki í stöð­unni: Að knýja fram mann­eskju­legar úrbætur á mál­efnum flótta­fólks eða gera stefnu VG í mála­flokkum full­kom­lega marklausa.“

Þetta skrifar Logi Ein­ars­son, for­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, í grein í Frétt­blað­inu í dag. Logi segir að yfir­lýs­ingar um að setja eigi meira fé í mála­flokk flótta­fólks og rýmka reglur um efn­is­með­ferð ánægju­legar, en þær feli ekki í sér var­an­lega lausn á mál­efnum flótta­barna. „Til þess þarf meiri­háttar stefnu­breyt­ingu, en ekki bara flýta máls­með­ferð og afgreiða börn svo hratt, til baka út úr til­veru okkar, að þau komi ekki róti á til­finn­ingar land­ans,“ skrifar hann.

Bendir hann á að þrátt fyrir nýj­ustu breyt­ingar sé enn heim­ilt að senda börn til óör­uggra barna og þar að auki fái börn ekki sjálf­stæða máls­með­ferð. Tekin sé afstaða til umsóknan for­eldra um vernd og dregin sú ályktun að það sé barn­inu fyrir bestu að fylgja for­eldrum. Mann­rétt­indi barna séu þannig ekki virt.

„Í því er jafn­vel gengið enn lengra í átt að ómann­úð­legri stefnu og liðkað fyrir brott­vísun barna“

„Við þing­loka­samn­ing haustið 2017 gerðu for­menn flokka sam­komu­lag um að strax á nýju kjör­tíma­bili yrði ráð­ist í end­ur­skoðun útlend­inga­laga og fram­kvæmd þeirra,“ skrifar Logi. „Meðal ann­ars með til­liti til stöðu barna og fólks í við­kvæmri stöðu. Rík­is­stjórnin hefur setið í eitt og hálft ár og ber því fulla ábyrgð á að árangur af þverpóli­tískri þing­manna­nefnd er eng­inn. Ekki er nóg með að þetta sleif­ar­lag hafi verið látið við­gang­ast, heldur afgreiddi rík­is­stjórnin nýtt frum­varp um útlend­inga­lög þann 2. apríl, sem lagt var fram á Alþingi nokkrum dögum síðar. Í því er jafn­vel gengið enn lengra í átt að ómann­úð­legri stefnu og liðkað fyrir brott­vísun barna. Auknir fjár­munir og allur heims­ins fag­ur­gali duga því skammt ef mein­ingin er að herða enn á ómann­úð­legri stefnu.“