Klám, sóðaskapur og annað vinsælt skemmtiefni

Fyrstu klám­mynd­irnar voru senni­lega ein­hvers konar útskorin líkneski en elstu minjar um slíka fram­leiðslu eru frá árdögum mann­kyns í vöggu sið­menn­ing­ar­innar fyrir botni Mið­jarð­ar­hafs. Það er auð­vitað erfitt að vita í hvaða til­gangi menn fram­leiddu þessar graf­ísku myndir af kyn­lífi, í ein­hverjum til­vikum var um að ræða helga muni og frjó­sem­is­tákn, en senni­lega gekk fólki fleira en eitt til frá upp­hafi. Flestir kann­ast til dæmis við Kama Sutra sem á upp­runa sinn í helgi­ritum hindúa en er um leið gríð­ar­lega eró­tísk.

Eftir því sem grein­ar­höf­undur kemst næst eru elstu heim­ildir um klám á Íslandi að finna í Bjarnar sögu Hít­dæla­kappa. Björn þessi var frændi Egils Skalla­gríms­sonar en í sög­unni segir frá Þórði nokkrum sem varð fyrir því óláni að ein­hver fann hommaklámið hans. Varð það kveikjan að tölu­verðum ill­deilum.

Svo segir í sög­unni: „Þess er nú við getið að hlutur sá fannst í hafn­ar­marki Þórðar er þvígit vin­veitt­legra …