Stein­grímur J. Sig­fús­son, for­seti Alþingis, sá sig knú­inn til að mæta í ræðu­stól Alþingis nú fyrir skemmstu til að verja Jóhönnu Sig­urð­ar­dóttur, fyrr­ver­andi félags­mála­ráð­herra og for­sæt­is­ráð­herra, og rík­is­stjórn Jóhönnu og hans. Gerði Stein­grímur það til að bregð­ast við mál­flutn­ingi Ingu Sæland, for­manns Flokks fólks­ins, en Stein­grímur taldi hana hafa farið með ósann­indi í ræðu sinni.

„Í kjöl­farið á hrun­inu var talin ástæða til að seil­ast í vasa þeirra sem höllustum fæti stóðu í sam­fé­lag­inu,“ sagði Inga í umræðum um félags­lega aðstoð og almanna­trygg­ingar, en þar er rætt um að króna á móti krónu skerð­ing á ákveðnum greiðslum til öryrkja, vegna vinnu­tekna, verði færð niður í krónu á móti 65 aurum. Ingi hélt því fram að það hefði verið í tíð vinstri stjórn­ar­innar sem að króna á móti krónu skerð­ingin á greiðslum til öryrkja var lögð á.

Sagði Jóhönnu eiga betra skilið frá kynsystur sinni

Þessu vildi Stein­grímur ekki una, vék úr stóli for­seta og kall­aði til vara­for­seta og óskaði eftir því að veita and­svar við ræðu Ingu.  „Þó ég sé hér for­seti og blandi mér ógjarnan í póli­tískar umræður þá sit ég ekki þegj­andi undir rang­færslum og óhróðri af því tagi sem hátt­virtur þing­maður Inga Sæland hafði um rík­is­stjórn okkar Jóhönnu Sig­urð­ar­dóttur. Það er rangt að sú ríks­stjórn hafi tekið upp krónu á móti krónu teng­ingu. Það sem rétt er er að Jóhanna Sig­urð­ar­dóttir, sem félags­mála­ráð­herra, kom á sér­stakri upp­bót á líf­eyri vegna fram­færslu og það þótti þá stór­kost­leg rétt­ar­bót og þar var verið að bæta kjör þess hóps sem lakast var settur og fáir virð­ast muna eftir í dag,“ sagði Stein­grímur og var mjög mikið niðri fyrir.

Stein­grímur sagði það vissu­lega rétt að umrædd upp­bót hefði verið tekju­tengd en að sama skapi hefði hún verið lögð á ofan á aðrar almennar greiðslur kerf­is­ins til hags­bóta fyrir þá sem hefðu ellegar verið á stríp­uðum bótum. Bætti Stein­grímur því við að hann væri orð­inn ansi hugsi yfir því hvert sam­tök öryrkja og sam­tök aldr­aðra væru komin þegar nán­ast eng­inn tal­aði um þann hóp félags­mann­anna sem lakast væri settur og ekk­ert hefði annað en strípaðar greiðsl­urnar.

„Á meðan ég er hér á þingi og hef mál­frelsi þá sit ég ekki þegj­andi undir svona lög­uðu. Jóhanna Sig­urð­ar­dóttir, einn merkasti félags­mála­ráð­herrra þess­arar þjóðar á annað og betra skilið frá kyn­systur sínum,“ end­aði Stein­grímur ræðu sína og gerði það af miklum þunga.