Jón Baldvin Hannibalsson spyr hvort sögur 23 kvenna sem sakað hafað hann um kynferðislega áreitni séu allar sprottnar upp úr handriti sem dóttir hans, Aldís Schram, skrifaði fyrir rúmum áratug. Hann segir málaferli væntanleg og að hann hafi kært „slúðurbera í fjölmiðlum fyrir tilhæfulausar sakargiftir, ranghermi og gróf meiðyrði“.

Í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag, sem ber titilinn „Leikhússmiðjan ehf?“ segist Jón Baldvin hafa séð handritið, sem fjallaði um valdamann, sem í skjóli nætur og ölvunar níðist á konum og börnum, árið 2006.

„Söguþráðurinn er sá sami og í sögum #metoo-kvennanna,“ skrifar Jón Baldvin. –„Sömu sögupersónur. Sama kynlífsþráhyggjan. Sama heilagsanda upphafningin. Meira að segja keimlíkar verknaðarlýsingar. Er þetta allt saman hrein tilviljun? Eða eru allar þessar sögur spunnar í sömu leiksmiðjunni? Mér láðist að geta þess áðan, að þegar nánar er að gáð reynist höfundarnafnið – Júrí Khristovski – vera skáldanafn. Höfundurinn, sem leynist þar að baki, er Aldís Baldvinsdóttir, nú þekktari undir nafninu Aldís Schram.“

Í samtali við Stundina í janúar greindi Elísabet Ronaldsdóttir kvikmyndagerðarkona frá því að hún hafi hitt Aldísi á fundi og lesið handrit um persónulega reynslu hennar af Jóni Baldvini. Í handritinu var fjallað um meint kynferðisofbeldi hans, sem byggði á upplifunum Aldísar sjálfrar og öðrum frásögnum sem henni höfðu borist.

Barnið „reyndi svo mikið“ við Jón Baldvin

Elísabet sagði fundinn og atburðina í kringum hann hafa verið sláandi. „Ég þekkti Aldísi ekki fyrr og ég þekkti ekki þetta fólk nema að Bryndís var framkvæmdastjóri Kvikmyndasjóðs og ég var í einhverjum samskiptum við hana,“ sagði hún. „Við Aldís mæltum okkur mót og í millitíðinni, áður en ég hitti hana, þá labbaði ég fram á Bryndísi og Jón Baldvin þar sem þau voru á kaffihúsi.

Ég heilsaði kumpánlega og sagði að þetta væri skemmtilegt þar sem ég væri að fara að hitta Aldísi. Ég vissi ekkert, algjörlega bláeyg og hafði ekki grænan grun um hvað væri í gangi. Sagði þeim að hún væri að fara að sýna mér handrit. Þá kom einhver undarleg dauðaþögn á hópinn en enginn sagði neitt. Ég var hvort sem er að fara á fund þannig að ég kvaddi og fór bara.“

Elísabet talaði við Aldísi og las handritið. Málið hafi komið henni í opna skjöldu. Hún hafi ekkert vitað af þessum sögum af Jóni Baldvini. Nokkrum dögum síðar, nálægt miðnætti, hafi hún óvænt fengið símtal frá Bryndísi Schram.

„Bryndís fór að tala um hvað þetta væri allt erfitt með Aldísi og að hún væri ekki heil á geði,“ segir Elísabet. „Ég sagði henni að í handritinu væri talað um kynferðisofbeldi og þá bara allt í einu fór Bryndís að útskýra hvernig Aldís hafi sem barn verið að reyna svo mikið við Jón Baldvin og þetta væri allt henni að kenna. Hún hefði verið þannig barn að hún hafi ekki getað látið hann í friði. Þetta var mjög sláandi og óþægilegt símtal og síðan þá hef ég ekki talað við Bryndísi. Ég sagði henni að mér fyndist ekki hægt að tala svona um börn, þau bæru ekki ábyrgð, og endaði þetta símtal.“

Í samtali við Stundina hafnaði Bryndís því að hafa sagt þetta við Elísabetu. „Guð minn góður, þetta get ég ekki hafa sagt,“ segir Bryndís. „Handritið er uppspuni frá rótum.“