Sigríður Andersen dóms­mála­r­á­herra segir í við­tali við Morg­un­blaðið í dag að gögnin sem Stundin birti í gær hafi ein­vörð­ungu verið send stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefnd.

„Þar var reyndar um vinnu­gögn að ræða, sem aldrei voru ætluð til opin­berrar birt­ingar,“ segir hún.

„Við höfum engum öðrum sent gögnin, enda eru gögnin þess eðlis að við hefðum ekki veitt aðgang að þeim.“ 

Í við­tal­inu er hún spurð hvort hún telji að ein­hver nefnd­ar­manna stjórn­skip­unar- og eft­ir­lits­nefndar hafi „lekið gögn­unum til Stund­ar­innar“ og svarar á þá leið að hún vilji ekk­ert full­yrða um það. 

Gögnin áttu ekki að koma fyrir almennings sjónir

Samkvæmt 6. gr. upp­lýs­inga­laga tekur lág­marks­réttur almenn­ings til aðgangs að upp­lýs­ingum ekki til vinnu­gagna í stjórn­sýsl­unni, þ.e. skjala sem stjórn­völd eða lög­að­ilar hafa ritað eða útbúið til eigin nota við und­ir­bún­ing ákvörð­unar eða ann­arra lykta máls.

11. gr. sömu laga felur þó í sér að stjórn­völdum er heim­ilt að veita aðgang að gögnum í rík­ari mæli en skylt er, enda standi aðrar laga­reglur því ekki í vegi, til dæmis þagn­ar­skyldu­á­kvæði eða kröfur um per­sónu­vernd. Þetta ákvæði gefur stjórn­völdum heim­ild og tæki­færi til auk­ins gagn­sæis, en fram kemur í grein­ar­gerð frum­varps­ins sem varð að núgild­andi upp­lýs­inga­lögum að þetta sam­ræm­ist þeirri meg­in­reglu að ákvæði upp­lýs­inga­laga um skyldur stjórn­valda til að veita upp­lýs­ingar feli aðeins í sér „lág­marks­kröfur til stjórn­sýsl­unnar“. 

Samkvæmt orðum dóms­mála­ráð­herra sem fram koma í Morg­un­blað­inu í dag lítur hún ekki svo á að vinnu­gögn er varða máls­með­ferð hennar við skipun dóm­ara, sem dæmd hefur verið ólög­leg í Hæsta­rétti, séu þess eðlis að æski­legt sé að almenn­ingur fái að sjá þau. Í ljósi þess að ráðu­neyt­inu er ekki skylt að veita upp­lýs­ing­arnar sam­kvæmt ítr­ustu kröfum upp­lýs­inga­laga ætl­aði sem­sagt ráðu­neytið ekki að veita fjöl­miðlum eða almenn­ingi aðgang að þeim. 

Segir tölvupósta aldrei hafa borist sér

Í öðru við­tali við Sigríði Andersen sem birt­ist á Mbl.is full­yrðir hún að tölvu­póstar sem fjallað er um í Stund­inni hafi aldrei borist sér. 

Orðrétt segir í frétt­inni, sem er skrifuð af Agnesi Braga­dóttur blaða­konu:

„Þetta er full­mik­il túlk­un á þessu. Þetta eru tölvu­póst­ar sem mér bár­ust aldrei enda var ég ekki í þess­um sam­skipt­um,“ seg­ir Sig­ríður, spurð hvort sér­fræð­ing­ar hafi varað hana við að ef hún ætl­aði að breyta út af lista hæfn­is­nefnd­ar um dóm­ara við Lands­rétt þyrfti hún að leggja sjálf­stætt mat á alla um­sækj­end­ur.

Stundin birti hluta af þeim gögnum sem blaðið hefur undir höndum í gær­morgun, meðal ann­ars vinnu­skjal þar sem ábend­ingar lög­fræð­ing­anna komu hvað skýr­ast fram.

Þar segir að ráð­herra þurfi að „rök­styðja hverjir eru hæf­astir ef ætl­unin er að breyta“ og að „með vísan til reglna stjórn­sýslu­rétt­ar­ins að rök­styðja ákveðna umsækj­endur út af list­anum m.t.t. hæfni þeirra og svo rök­styðja aðra“.  

Þetta vinnu­skjal barst Sigríði Andersen ráð­herra og Laufeyju Rún Ket­ils­dóttur aðstoð­ar­konu hennar, sem við­hengi með tölvu­pósti, kl. 13:49 þann 26. maí 2017. Afrit af póst­inum verður nú birt hér að neðan vegna ummæla Sigríðar Andersen á Mbl.is þess efnis að hún hafi ekki séð tölvu­pósta með ábend­ingum ráðu­neyt­is­starfs­manna.

Mynd: Skjöl úr dóms­mála­ráðu­neyt­inu

Í póst­inum er áréttað sér­stak­lega að ef ráð­herra ætli að taka ein­hverja út af lista dóm­nefndar og setja aðra inn, þá þurfi „að rök­styðja það sér­stak­lega með vísan til hæfni þeirra og starfs­fer­ils“. Þessi ráð­gjöf, sem og athuga­semd­irnar í skjal­inu sjálfu sem Stundin hefur áður birt, eru í sam­ræmi við mat Hæsta­réttar sem fram kom í dóm­inum 19. des­em­ber 2017.

Póstar varðveittir og afhentir ráðherra

Í öðrum tölvu­pósti full­yrðir sér­fræð­ingur í Kjara- og mannauðs­sýslu fjár­mála- og efna­hags­ráðu­neyt­is­ins, að ef ráð­herra ætli að breyta frá mati hæfn­is­nefndar í til­lögu sinni til Alþingis þurft hún „að leggja sjálf­stætt mat á alla umsækj­endur, út frá þeim sjón­ar­miðum sem hún leggur til grund­vallar“. Sá póstur var sendur starfs­manni í dóms­mála­ráðu­neyti Sigríðar Andersen sem vann náið með henni að mál­inu og yfir­fór til­lögu hennar til Alþingis. Það sama gildir um póst sem sami sér­fræð­ingur sendi þann 28. maí, en báðir póst­arnir virð­ast jafn­framt hafa verið vistaðir í mála­skrá ráðu­neyt­is­ins í sam­ræmi við til­mæli Ragn­hildar Arn­ljóts­dóttur, ráðu­neyt­is­stjóra for­sæt­is­ráðu­neyt­is­ins. 

Ragn­hildur Arn­ljóts­dóttir sendi svo ráðu­neyt­is­starfs­mönnum sem þá störf­uðu fyrir dóm­nefnd­ina um hæfni umsækj­enda um dóm­ara­stöður, tölvu­póst þann 16. maí þar sem fram kemur að ráð­herra eigi að fá „afrit af öllum bréfa­skiptum sem við eigum vegna máls­ins“. Hér birt­ist sá póstur í heild:

Mynd: Skjöl úr dóms­mála­ráðu­neyt­inu

Sam­skiptin sýna hve náið sam­starf ráð­herra átti við starfs­menn­ina sem síðar hvöttu hana til að rök­styðja val sitt á dóm­ara­efnum með ítar­legri hætti en hún hafði gert. Í pósti Ragn­hildar stendur meðal ann­ars: „Bið Snædísi að taka saman afrit af öllum bréfum sem ráð­herra hefur ekki þegar séð og setja í möppu og afhenda ráð­herra á næstu dögum og síðan jafn­óðum“.