Hef ég rétt til að fara í dýragarð? Dagbók frá Kaupmannahöfn VIII.

Ill­ugi Jök­uls­son fór í dýra­garð­inn í Kaup­manna­höfn eft­ir hálfa öld.

Hef ég rétt til að fara í dýragarð? Dagbók frá Kaupmannahöfn VIII.

Ég elska dýragarða. Þegar ég var sex ára fór ég í fyrsta sinn í dýragarð, það var dýragarðurinn í Kaupmannahöfn. Ég geymi ennþá í höfðinu mynd af ljónastíunni og ísbjarnarbúrinu. Ég man líka að strax þá fannst mér eitthvað einmanalegt við dýrin.

Var ekki ljónið á svipinn eins og það vissi ósköp vel að það byggi á póstkorti? Og ísbjörn átti auðvitað alls ekki heima í Kaupmannahöfn, meira að segja ég barnið vissi það.

En samt var hrífandi að horfa á styrk þeirra og fegurð, jafnvel þótt þau gerðu nánast ekki neitt.

Og þrátt fyrir þessa óljósu tilfinningu um einmanaleik dýranna hef ég samt elskað dýragarða og geri enn.

Áðan fór ég í dýragarðinn í Kaupmannahöfn, og hálfri öld seinna hrífst ég enn af dýrunum.

En tilfinningin fyrir einmanaleik þeirra er sterk.

Og það er að verða heilmikið siðferðilegt vandamál að fara í dýragarð.

(Þótt ég hafi passað mig á að segja ekki afakrökkunum það.)

Höfum við rétt til að loka inni dýr af öðrum tegundum?

En líka - höfum við rétt til að ímynda okkur að þau hugsi eins og við?

Sem sagt: Hef ég einhvern rétt til að loka inni ísbjörn? Og: Hef ég einhvern rétt til að gera ísbirninum upp einmanaleik, bara af því ég ímynda mér að mér liði þannig í hans sporum?

Gríðarstórt dýr synti með sínum ógnarstóru hrömmum framhjá glerrúðu þar sem fólk stóð og horfði á.

Fram og aftur synti björn, fram og aftur.

Þetta var tignarleg sjón en líka dapurleg.

En svo sá ég að það átti að fara að gefa honum að éta. Og þá mundi ég að flestir ísbirnir úti í náttúrunni deyja að lokum úr hungri.

Ef þeir eru þá ekki skotnir til bana á Íslandi.

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Dagbók frá Kaupmannahöfn

Mest lesið

Ferðaþjónusta á hjara veraldar:  Grænlendingar læra af mistökum Íslendinga
2
ErlentGrænlandsmálið

Ferða­þjón­usta á hjara ver­ald­ar: Græn­lend­ing­ar læra af mis­tök­um Ís­lend­inga

Græn­land vill að ferða­þjón­usta standi und­ir fjöru­tíu pró­sent­um af út­flutn­ings­tekj­um lands­ins ár­ið 2035. At­hygli al­þjóða­sam­fé­lags­ins hef­ur beinst að þess­ari stærstu eyju heims og sér­fræð­ing­ar segja Banda­ríkja­for­seta hafa auk­ið áhuga á land­inu líkt og eld­gos­ið við „Eyja­fjalla­jök­ul“ gerði hér. Heim­ild­in rýndi í þró­un ferða­þjón­ust­unn­ar á Græn­landi sem hef­ur lært af ávinn­ing­um og mis­tök­um ná­granna­rík­is­ins Ís­lands.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Samherjabörnin greiddu lán foreldra sinna með eignarhlut í stærsta eiganda Samherja
2
Viðskipti

Sam­herja­börn­in greiddu lán for­eldra sinna með eign­ar­hlut í stærsta eig­anda Sam­herja

Lán­ið sem Þor­steinn Már Bald­vins­son og Helga Stein­unn Guð­munds­dótt­ir veittu börn­um sín­um til að kaupa nærri helm­ings hlut í Sam­herja af þeim hef­ur ver­ið gert upp. Börn­in, þau Bald­vin, for­stjóri Sam­herja, og Katla Þor­steins­börn eru nú orðn­ir með­eig­end­ur for­eldra sinna í fé­lög­un­um sem lán­uðu þeim fyr­ir kaup­un­um. Sam­þykkt­ir fé­lags­ins tryggja þeim fast­ar arð­greiðsl­ur úr K&B á hverju ári.
Sagt upp í Ráðhúsinu þar sem hún lá á bráðamóttöku
6
Innlent

Sagt upp í Ráð­hús­inu þar sem hún lá á bráða­mót­töku

Þeg­ar Hólm­fríð­ur Helga Sig­urð­ar­dótt­ir lagði hjólandi af stað í vinn­una í síð­ustu viku grun­aði hana ekki hvað var í vænd­um. Hún varð fyr­ir bíl og þar sem hún lá slös­uð á bráða­mót­töku var henni sagt upp störf­um sem upp­lýs­inga­full­trúi í Ráð­hús­inu. Hún seg­ir frá því þeg­ar hún fékk „ tvö rot­högg á ein­um ör­laga­rík­um degi“.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár