Þessi grein birtist fyrir rúmlega 7 mánuðum.

Hæ hó og jibbí jei þrátt fyrir nokkra dropa

Þjóð­há­tíð­ar­deg­in­um var fagn­að um allt land í gær. Ljós­mynd­ari Heim­ild­ar­inn­ar mynd­aði líf­ið í mið­borg Reykja­vík­ur.

Hæ hó og jibbí jei þrátt fyrir nokkra dropa

Landsmenn létu veðrið ekki aftra sér og héldu þjóðhátíðardaginn hátíðlegan víða um land.

Á Austurvelli flutti forseti Íslands, Halla Tómasdóttir, ávarp og vakti máls á stöðu heimsmála. „Vitundin um krefjandi úrlausnarefni yfirgnæfir þó alls ekki trú mína á að þessir umbrotatímar færi okkur tækifæri til að standa okkur betur,“ sagði forseti.

„Þetta er ég sannfærð um því í starfi mínu er ég svo lánsöm að fá að umgangast ótal margt fólk sem stígur fram í nafni kærleikans,“ bætti hún við. „Það er úti um allt, ósérhlífna fólkið sem oft heyrist ekki hátt í en lætur gott af sér leiða á hverjum degi. Eins og ég hef áður sagt þá kýs ég að kalla þetta fólk riddara kærleikans og ég ítreka að það geta allir valið að vera í því liði.“

Reykvíkingar nutu svo lífsins í miðborginni, þrátt fyrir smá rigningu og var ljósmyndari Heimildarinnar viðstaddur til að festa hátíðarhöldin á filmu.

Kjósa
3
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár