Hún átti oft erfitt með gang  sem barn vegna platt­fótar og þurfti að hvíla sig á hand­riðum á leið­inni í skól­ann.

Sif Sum­ar­liða­dóttir, hjúkr­un­ar­fræð­ingur og heilsu­hag­fræð­ingur, varð síðan á full­orð­ins­ár­unum ultra-hlaup­ari.

„Ég átti líka erfitt með að skauta og fleira. Á tíma­bili kom upp sú hug­mynd að ég færi í stóra bækl­un­ar­að­gerð til að leið­rétta þetta en það var fallið frá því. Ég er hjúkr­un­ar­fræð­ingur þannig að ég þurfti mikið að standa í starf­inu en með tím­anum óx ég upp úr þessu og þetta háði mér minna og minna.“

Antisportisti sem gerðist maraþon- og ultra-hlaupari

Sif fór svo að hlaupa, sem var óvænt því hún var „antisportisti“ eins og hún segir sjálf. „Ég fór eitt árið í Kvenna­hlaupið og við vin­kon­urnar gerðum allt til að vera síð­astar í mark,“ segir hún og hlær.

„Ég byrj­aði ekki að stunda lík­ams­rækt fyrr en eftir 2005 eftir að ég eign­að­ist fyrsta barnið …