Ég kom til Íslands fyrir 18 árum og hef ekki litið til baka síðan. Ég varð ham­ingju­samur þegar ég kvaddi heima­landið, Þýska­land. Fjöl­skylda mín býr úti um allan heim, flest okkar eru kokkar, við viljum vera á hreyf­ingu, ekki sitja bara á rass­inum. Ég er mennt­aður kokkur og hef verið í 35 ár. Ég kom hingað til að vinna og fyrstu þrjú árin var ég á Hótel Geysi í Haukadal.  

Ég reyni að vera jákvæður, ég er oft­ast jákvæður en auð­vitað sekk ég aðeins niður líka, hver gerir það ekki? Svo lengi sem ég hef tón­list er ég oft­ast góður.

Ég hef alltaf vitað að ég er öðru­vísi. Ég er trans. Mamma og pabbi hafa alltaf stutt mig. Ég trúði því alltaf að ég væri strákur, versta martröðin mín varð að veru­leika þegar ég byrj­aði á blæð­ingum. 

Það var erfitt að vera eins og ég er í sam­fé­lag­inu á þessum tíma. Mér var nauðgað. Tvisvar. Það var erfitt og það tók mig langan tíma að vinna úr því. Ég skað­aði sjálfan mig og reyndi að svipta mig lífi. En hér er ég í dag. Ham­ingju­samur. 

Ég get alveg talað um þetta. Ef fólk spyr þá svara ég, ég á erfitt með að segja ekki allan sann­leik­ann. Ég hef lært að það að birgja hlut­ina inni hjálpar ekki, ef ein­hver er þarna úti sem vill vita, af hverju ekki að segja frá því?   

Í dag er ég mat­ráður á leik­skól­anum Vest­ur­borg. Ég hlusta á tón­list og hljóð­bækur á meðan ég vinn. Stundum dansa ég.

Ég ætla ekki aftur til Þýska­lands, mamma lést fyrir 12 árum, ég hef ekk­ert þangað að sækja lengur. Ég á bestu vin­konu hér á Íslandi, hún er mér sem systir. Fyrir utan hana á ég ekki marga vini, ég á erfitt með að mynda tengsl. En börnin hér á leik­skól­anum eru æðis­leg, sér­stak­lega þau yngstu, þau eru svo hrein­skilin, þau kunna ekki að ljúga. Þau eru eins og ég, ætli ég hafi nokkuð lært að full­orðn­ast? Þetta umhverfi hentar mér. 

Ég væri til í meira sól­skin í líf mitt. Ég var reyndar að huga að garð­inum um helg­ina í sól­inni, náði að snyrta trén og rósarunn­ana. Ég er mikið fyrir garð­yrkju. Ég er að verða 58 ára, tíu ár í við­bót af vinnu. Mig langar að verja ell­inni á Indlandi, en mér líður illa í marg­menni svo það gæti reynst flókið. En góð tón­list, góður matur, indælt fólk og heilun. Það heillar.“