Þessi grein birtist fyrir meira en ári.

„Þetta varð eiginlega bara fíkn“

Sig­ur­rós Bára Stef­áns­dótt­ir var kom­in með 40 göt í eyr­un fyr­ir ferm­ingu. Göt­in og húð­flúr­in eru henn­ar lífs­stíll í dag, sem hún þakk­ar frænku sinni heit­inni fyr­ir. „Ég hugsa til henn­ar á hverj­um ein­asta degi.“

„Þetta varð eiginlega bara fíkn“
Tattúin og götin eru lífsstíll „Ég sagðist frekar vilja vera gangandi listaverk heldur en að hafa listaverkin heima hjá mér þar sem enginn sér þau,“ sagði Sigurrós Bára Stefánsdóttir við gamlan frænda sem furðaði sig á húðflúrunum hennar og götum. Mynd: Heimildin

„Ég er alltaf að prófa eitthvað nýtt. Þetta er svolítið lífsstíll. Eins og ég sagði við einn gamlan frænda sem spurði af hverju ég vildi vera öll út í tattúum. Ég sagðist frekar vilja vera gangandi listaverk heldur en að hafa listaverkin heima hjá mér þar sem enginn sér þau. Ég er að fara að vera módel á Dragonfly, það er tattú- og götunarstofa. Vinkona mín er að gata þar og hún er að fara að prófa að gera nýtt gat. Gatið heitir dermal og er sett í kinnbein. 

„Það er allt hægt, skal ég segja þér

Ég og frænka mín heitin héngum mikið saman þegar við vorum 13 til 14 ára gamlar og hún var alltaf að gata sjálfa sig sem varð til þess að mig langaði í gat í nefið, en endaði á að fá mér gat í vörina – og var komin með 20 lokka í hvort eyra fyrir fermingu. Það er allt hægt, skal ég segja þér. Og svo þróaðist þetta, ég fór að sjá fólk með gat í augabrúninni og í kinnunum og þá langaði mig líka að prófa. Þetta varð eiginlega bara fíkn. Ég er með 30 stykki í dag. 

Samband mitt og frænku minnar var rosalega gott. Þetta var eitt mjög langt og gott sumar. Svo fórum við hvor í sína áttina. Ég varð móðir 18 ára gömul. Hún lifði sínu lífi og ég mínu sem 18 ára mamma. Það eru komin tíu ár síðan hún kvaddi, ég hugsa til hennar á hverjum einasta degi. Við vorum mjög nánar.“

Kjósa
4
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár