„Ég segi allt fínt og er glöð að vera komin aftur til vinnu,“ segir Hanna Katrín Frið­riks­son, þing­flokks­for­maður Við­reisnar. Hún byrj­aði reyndar þing­vet­ur­inn í veik­inda­leyfi.

„Ég var slegin all­hressi­lega niður með brjósklos, í annað sinn núna á rúmu ári,“ segir Hanna, sem kveðst þó koma stál­slegin til leiks, við nokkuð sér­stakar aðstæður.

„Þegar við stjórn er rík­is­stjórn sem veit ekki hvort hún er að koma eða fara, eða hvert hún er að fara. Og fer svo jafn­vel í þrjár mis­mun­andi áttir, í þau skipti sem eitt­hvað ger­ist, er auð­vitað kúnst að halda úti venju­legri stjórn­ar­and­stöðu.“

Fátt virð­ist öruggt, annað en að nú sé fyrir dyrum kosn­inga­vetur. Þá fer óneit­an­lega að ber­ast blikk milli fólks og flokka. Póli­tískt daður og þreif­ingar, enda næsta víst að öðru­vísi muni rað­ast í næstu rík­is­stjórn. Klukkuna vantar bráðum korter í þrjú í íslenskum stjórn­málum.

„Jú, jú, það sjást nú alveg merki þess og ekki …