Þessi grein birtist fyrir meira en ári.
Fólkið í borginni

Fædd inn í fegurð fjalla

Gróa Ingi­mund­ar­dótt­ir hjúkr­un­ar­kona er fædd inn í feg­urð fjalla vest­ur á Hvallátr­um við Látra­bjarg. Þar átti hún draug­inn Pilla sem skelfdi hana í myrkr­inu. Sá fylgdi ætt­inni en Gróa losn­aði við hann þeg­ar hún flutti til borg­ar­inn­ar.

Fædd inn í fegurð fjalla
Fólkið lifði frá hendi í munn Það voru engir milliliðir, við lifðum af landinu, frá hendi til munns, segir Gróa. Afi hennar saltaði fugl í tunnur eins og venjulegt kjöt. Það var haft sem búbót.
Margrét Marteinsdóttir
margret@heimildin.is

Ég er fædd við fjöllin vestur á Hvallátrum í Látrabjargi. Þú hleypur ekkert þar en ég gekk mikið á fjöll í gamla daga. Ég er fædd inn í fegurð og egg og fugl. Það var sigið og alltaf egg á vorin en ekki eins mikið af fugli og hjá afa sem saltaði hann í tunnur eins og venjulegt kjöt. Það var haft sem búbót. Fólkið lifði svona. Lifði frá hendi í munn. Það átti heldur ekkert meira. Ég var í farskóla en við krakkarnir lærðum jarðfræði og dýrafræði með því að lifa á þessum slóðum. Sá lærdómur kom ekki úr bókum. 

Ég átti draug fyrir vestan. Hann Pilla. Sá hafði fylgt afa mínum sem var fæddur 1843 og þó að afi hafi átt Pilla hélt draugurinn áfram að fylgja ættinni eftir að afi dó. Ég var dauðhrædd við Pilla, við vorum það öll börnin og líka sumt fullorðið fólk. Við …

Kjósa
32
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Ólst upp við listamannslíf og laus við kassahugsun
4
Viðtal

Ólst upp við lista­manns­líf og laus við kassa­hugs­un

Þór­dís Hólm Fil­ips­dótt­ir er dótt­ir rit­höf­und­ar og mynd­list­ar­manns og í upp­eld­inu skiptu orð miklu máli. Skrif eru hluti af líf­inu, sem er eins og mynd­rænt ljóð, þar sem skipt­ast á skin og skúr­ir. Áhrif seinni heims­styrj­ald­ar­inn­ar mót­uðu fjöl­skyldu­sög­una, hún leit­aði ung út í heim og flutti seinna með ung­barn og ung­lings­dótt­ur til Afr­íku. Strax í æsku lærði hún að lifa ut­an ramm­ans og stund­ar nú heild­ræn­ar lækn­ing­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár