Seinasta vísíteringin: „Það var mjög langt að fara, til dæmis með lík“

Séra Agnes M. Sig­urð­ar­dótt­ir bisk­up Ís­lands vísíter­aði eitt af­skekkt­asta bæn­hús lands­ins á dög­un­um þeg­ar hún fór til Furu­fjarð­ar á Strönd­um. Golli ljós­mynd­ari slóst í för með Agnesi.

Séra Agnes M. Sigurðardóttir reimaði á sig gönguskóna þegar hún heimsótti Furufjörð á dögunum.

„Ég er að vísítera hér núna, heimsækja bænhúsið, eins og ég hef gert við kirkjur landsins undanfarin tólf ár,“ segir séra Agnes M. Sigurðardóttir, biskup Íslands, sem á dögunum gerði sér ferð í Furufjörð á Ströndum. Þetta er stuttur en breiður fjörður fyrir opnu hafi, á mörkum Stranda og Hornstranda en vesturströnd fjarðarins er innan Hornstrandafriðlandsins. 

Við altarið.Bænhúsið í Furufirði var vígt 1902.

Bænhúsið var byggt árið 1899 og vígt 1902. Undanfarin ár hefur þar mikið viðhald farið fram, en húsið er friðlýst. „Nú er þetta orðið glæsilegt hús og fallegt,“ segir Agnes. 

Flestir þeir sem létust í Grunnavíkursókn norðan Skorarheiðar eftir aldamótin 1900 eru grafnir við bænhúsið. „Kirkjan þeirra var í Grunnavík og það var mjög langt að fara, til dæmis með lík, alla leið frá Ströndum og í Grunnavík, sérstaklega þegar veður var vont um vetur. Þess vegna var þetta bænhús byggt,“ segir hún. 

Kunnug staðháttum.Sigrún Guðmundsdóttir er elst þeirra systkina sem nú eiga sumarhús í Furufirði. Hún tók á móti biskup og leiðsagði um svæðið.

Enn kemur fyrir að haldnar séu messur í bænhúsinu þó fjörðurinn sé afskekktur. „Ég hef einu sinni gift hérna, í messu reyndar, þannig að það er svona ein og ein athöfn,“ segir Agnes. 

Samkvæmt starfskyldum biskups Íslands skal hann vísítera allar kirkjur landsins á minnst tíu ára fresti. Í heimsókn sem þessari tekur biskup út kirkjuna, skráir kirkjugripina „og sé til þess að allt sé eins og það á að vera þó þetta sé kirkja í eyðibyggð,“ segir Agnes. Kórónuveirufaraldurinn tafði biskup eilítið í þessum erindagjörðum en nú er hún búin að fara í nánast allar kirkjurnar. 

Á gúmmíbát með björgunarvesti.Til að komast í Furufjörð þarf að sigla úr Norðurfirði á Ströndum. Engin hafnaraðstaða er til staðar í Furufirði og því þarf að ferja ferðalanga í land á gúmmíbátum.


Er þetta þá síðasta bænhúsið á þessum lista sem þú ert að heimsækja?

„Já, það má segja það, að þetta sé síðasta, eða með þeim allra síðustu. Það kann að vera að ég fari í tvær, þrjár kirkjur í viðbót í fámenni byggðum en ég veit ekki hvort það næst,“ segir Agnes sem er að láta af embætti biskups. 

Guðrún Karls Helgadóttir, nýkjörin biskup, tekur formlega við embættinu í dag, 1. júlí. Hún verður hins vegar ekki vígð fyrr en 1. september og fyrir það mun hún ekki sinna verkefnum á borð við að vígja presta og kirkjur, slíkt verður þangað til áfram í höndum Agnesar. 

Kannast við nöfnin.Agnes á ættir að rekja til Grunnavíkurhrepps hins forna og kannast því við mörg nöfn á krossum kirkjugarðarins.

En Agnes hefur sjálf persónulega tengingu við bænhúsið í Furufirði. 

„Já, móðurfólk mitt er hér úr þessum hreppi, Grunnavíkurhreppi hinum forna, og ég sé hérna í kirkjugarðinum nöfn sem ég kannast við úr minni ætt,“ segir hún

Nú ertu hér sex dögum eftir að þú varst að predika í Dómkirkjunni í fullum skrúða, hér ertu í gönguskóm og með ullarhúfu í þessum fáfarna firði. Eru einhverjar sérstakar athafnir biskups sem þú átt eftir að sakna meira en aðrar þegar haustið kemur?

„Ég hef ekki hugsað út í það. Örugglega á ég eftir að sakna einhvers eins og alltaf er. Þetta er búinn að vera ágætis tími, góður tími, og eins og þú sérð þá er þetta starf mjög fjölbreytt, að vera biskup. Maður hittir mjög margt fólk, gott fólk , til dæmis þetta fólk sem ég hitti á visitasíum sem er úti um allt land og vill gera kirkjunum og bænahúsunum til góða. Það er náttúrulega bara frábært fyrir okkur öll sem hér búum á landinu,“ segir hún. 

Horft til baka.Það var fínt í sjóinn þegar Agnes beið þess af vera flutt aftur um borð í bátinn sem flutti hana úr Furufirði og áleiðis heim.

Agnes er í forsíðuviðtali Heimildarinnar þar sem hún ræðir áskoranir í lífi og störfum, sambandið við Guð, sýn hennar á samfélagið og erindi þjóðkirkjunnar. Hér má lesa viðtalið í heild sinni.








Kjósa
11
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Fann leiðina úr myrkri sorgarinnar
2
Viðtal

Fann leið­ina úr myrkri sorg­ar­inn­ar

Jón­as Kwei Ting Sen seg­ir skoð­un sína um­búða­laust og við­ur­kenn­ir að sjá stund­um eft­ir því sem hann hef­ur skrif­að. Nafn kín­versks afa hans, Kwei Ting, merk­ir „hinn heið­ar­legi“ og það hef­ur Jón­as ætíð að leið­ar­ljósi. Að baki bein­skeyttri ímynd býr saga sem fá­ir þekkja til fulls. Snemma á lífs­leið­inni briller­aði hann sem pí­anó­leik­ari og tón­skáld, en á bak við tón­list­ina er saga af einelti og botn­lausri sorg, stór­brotn­um æv­in­týr­um og and­legri leit sem hef­ur far­ið með hann um djúpa dali, í dul­speki, hug­leiðslu og að lok­um í faðm kaþ­ólsku kirkj­unn­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
1
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“
Ljóðskáld í súlufitness og kynlífsþjónustu á netinu
2
Innlent

Ljóð­skáld í súlu­fit­n­ess og kyn­lífs­þjón­ustu á net­inu

Bryn­hild­ur María Ragn­ars­dótt­ir er í meist­ara­námi, hef­ur skrif­að ljóð og fyrsta skáld­sag­an er í vinnslu. Á und­an­förn­um ár­um hef­ur hún einnig starf­að sem súlu­dans­ari og veitt kyn­lífs­þjón­ustu á net­inu. Þótt hún verði vör við for­dóma sumra hef­ur þetta veitt henni auk­ið sjálfs­traust. „Loks­ins var ég með regl­ur og stjórn yf­ir sjálfri mér.“
Styrkur ullarinnar kom á óvart
4
Viðtal

Styrk­ur ull­ar­inn­ar kom á óvart

Hönn­uð­ur­inn Hanna Dís Whitehead lenti í því að þurfa að bíða lengi eft­ir birgð­um fyr­ir hönn­un sína með­an á al­heims­far­aldri stóð fyr­ir nokkr­um ár­um. Í þeirri bið varð henni lit­ið í kring­um sig fyr­ir ut­an vinnu­stof­una sína aust­ur í Horna­firði og velti fyr­ir sér af hverju hún væri ekki að nýta bet­ur efni­við úr nærum­hverfi sínu. Við það kvikn­aði sú hug­mynd sem hún vinn­ur með þessa dag­ana, sem er að hann hús­gögn úr þæfðri ull.

Mest lesið í mánuðinum

Kynlífsverkafólk deilir reynslu sinni: „Glæpavæðing einangrar mann“
4
Úttekt

Kyn­lífs­verka­fólk deil­ir reynslu sinni: „Glæpa­væð­ing ein­angr­ar mann“

Fjór­ir ein­stak­ling­ar sem unn­ið hafa mis­mun­andi kyn­lífs­vinnu á Ís­landi segja þörf á að breyta lög­um og laga við­horf sam­fé­lags­ins. Ein­angr­un fólks sem vinn­ur slíka vinnu sé hættu­leg. Í dag hafa þau kom­ið upp sínu eig­in tengslaneti til að styðja hvert ann­að og passa upp á ör­yggi og mann­rétt­indi kyn­lífs­verka­fólks og þo­lenda vænd­is.
„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
5
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár