„Ég er að vísítera hér núna, heim­sækja bæn­húsið, eins og ég hef gert við kirkjur lands­ins und­an­farin tólf ár,“ segir séra Agnes M. Sig­urð­ar­dóttir, biskup Íslands, sem á dög­unum gerði sér ferð í Furu­fjörð á Ströndum. Þetta er stuttur en breiður fjörður fyrir opnu hafi, á mörkum Stranda og Horn­stranda en vest­ur­strönd fjarð­ar­ins er innan Horn­stranda­friðlands­ins. 

Við alt­arið.Bænhúsið í Furufirði var vígt 1902.

Mynd: Golli

Bænhúsið var byggt árið 1899 og vígt 1902. Und­an­farin ár hefur þar mikið við­hald farið fram, en húsið er frið­lýst. „Nú er þetta orðið glæsi­legt hús og fal­legt,“ segir Agnes. 

Flestir þeir sem lét­ust í Grunna­vík­ur­sókn norðan Skor­ar­heiðar eftir alda­mótin 1900 eru grafnir við bæn­húsið. „Kirkjan þeirra var í Grunna­vík og það var mjög langt að fara, til dæmis með lík, alla leið frá Ströndum og í Grunna­vík, sér­stak­lega þegar veður var vont um vetur. Þess vegna var þetta bæn­hús byggt,“ segir hún. 

Kunnug stað­háttum.Sigrún Guð­munds­dóttir er elst þeirra systk­ina sem nú eiga sum­ar­hús í Furufirði. Hún tók á móti biskup og leið­sagði um svæðið.

Mynd: Golli

Enn kemur fyrir að haldnar séu messur í bæn­hús­inu þó fjörð­ur­inn sé afskekktur. „Ég hef einu sinni gift hérna, í messu reyndar, þannig að það er svona ein og ein athöfn,“ segir Agnes. 

Samkvæmt starf­skyldum bisk­ups Íslands skal hann vísítera allar kirkjur lands­ins á minnst tíu ára fresti. Í heim­sókn sem þess­ari tekur biskup út kirkj­una, skráir kirkju­grip­ina „og sé til þess að allt sé eins og það á að vera þó þetta sé kirkja í eyði­byggð,“ segir Agnes. Kór­ónu­veiru­far­ald­ur­inn tafði biskup eilítið í þessum erinda­gjörðum en nú er hún búin að fara í nán­ast allar kirkj­urnar. 

Á gúmmí­bát með björg­un­ar­vesti.Til að kom­ast í Furu­fjörð þarf að sigla úr Norð­ur­firði á Ströndum. Engin hafn­ar­að­staða er til staðar í Furufirði og því þarf að ferja ferða­langa í land á gúmmí­bátum.

Mynd: Golli

Er þetta þá síð­asta bæn­húsið á þessum lista sem þú ert að heim­sækja?

„Já, það má segja það, að þetta sé síð­asta, eða með þeim allra síð­ustu. Það kann að vera að ég fari í tvær, þrjár kirkjur í við­bót í fámenni byggðum en ég veit ekki hvort það næst,“ segir Agnes sem er að láta af emb­ætti bisk­ups. 

Guðrún Karls Helga­dóttir, nýkjörin biskup, tekur form­lega við emb­ætt­inu í dag, 1. júlí. Hún verður hins vegar ekki vígð fyrr en 1. sept­em­ber og fyrir það mun hún ekki sinna verk­efnum á borð við að vígja presta og kirkjur, slíkt verður þangað til áfram í höndum Agnesar. 

Kannast við nöfnin.Agnes á ættir að rekja til Grunna­vík­ur­hrepps hins forna og kann­ast því við mörg nöfn á krossum kirkju­garð­ar­ins.

Mynd: Golli

En Agnes hefur sjálf per­sónu­lega teng­ingu við bæn­húsið í Furufirði. 

„Já, móð­ur­fólk mitt er hér úr þessum hreppi, Grunna­vík­ur­hreppi hinum forna, og ég sé hérna í kirkju­garð­inum nöfn sem ég kann­ast við úr minni ætt,“ segir hún

Nú ertu hér sex dögum eftir að þú varst að predika í Dóm­kirkj­unni í fullum skrúða, hér ertu í göngu­skóm og með ull­ar­húfu í þessum fáfarna firði. Eru ein­hverjar sér­stakar athafnir bisk­ups sem þú átt eftir að sakna meira en aðrar þegar haustið kemur?

„Ég hef ekki hugsað út í það. Örugg­lega á ég eftir að sakna ein­hvers eins og alltaf er. Þetta er búinn að vera ágætis tími, góður tími, og eins og þú sérð þá er þetta starf mjög fjöl­breytt, að vera biskup. Maður hittir mjög margt fólk, gott fólk , til dæmis þetta fólk sem ég hitti á visitasíum sem er úti um allt land og vill gera kirkj­unum og bæna­hús­unum til góða. Það er nátt­úru­lega bara frá­bært fyrir okkur öll sem hér búum á land­inu,“ segir hún. 

Horft til baka.Það var fínt í sjó­inn þegar Agnes beið þess af vera flutt aftur um borð í bát­inn sem flutti hana úr Furufirði og áleiðis heim.

Mynd: Golli

Agnes er í for­síðu­við­tali Heim­ild­ar­innar þar sem hún ræðir áskor­anir í lífi og störfum, sam­bandið við Guð, sýn hennar á sam­fé­lagið og erindi þjóð­kirkj­unnar. Hér má lesa við­talið í heild sinni.