„Ég hef stafinn alltaf hangandi í anddyrinu heima til þess að minna mig á þakklæti“

Dagur B. Egg­erts­son, sem verður borg­ar­stjóri Reykja­víkur í nokkra daga í við­bót, greind­ist með alvar­legan gigt­ar­sjúk­dóm haustið 2017. Áhrifin af þeim sjúk­dómi voru öllum sýni­leg. Um tíma þurfti borg­ar­stjór­inn að styðj­ast við staf við gang. Dagur segir að þetta hafi verið mikið áfall. „Maður var alveg sleg­inn kylli­flatur í orðs­ins fyllstu merk­ingu. Ég fékk mikið af kveðjum frá fólki með gigt. Þær voru allar settar fram af góðum hug en mér leist ekk­ert á blik­una þegar fólk var að segja að því sjálfu gengi mjög vel og gæti alveg verið í hálfu starfi. Það þyrfti bara að leggja sig svona eftir tveggja tíma vinnu skorpu. Þannig að ég var um tíma óviss um ein­hvern veg­inn hvort ég mundi valda því að sinna starfi borg­ar­stjóra, því að það auð­vitað fylgir því mikið álag.

Ég var hepp­inn að fá mjög góðan lækni sem setti mig á með­ferð sem átti eftir að koma á dag­inn að reynd­ist mjög árang­urs­rík. En hann bank­aði líka létt í öxl­ina á mér þegar hann var búinn að setja mig á með­ferð­ina og sagð­ist vera bjart­sýnn. Ég þyrfti bara að passa að vera ekki undir álagi. Svo hló hann eins og hross.“

Sú teg­und af gigt sem Dagur greind­ist með gengur niður hjá stórum hópi á 12 til 18 mán­uðum. Það gerð­ist ekki hjá honum. „Ég var á lyfjum í fjögur ár og er núna í lyfja­hléi. Það getur alveg brugðið til beggja vona hvort ég þurfi að byrja að taka lyfin aftur. Ég þurfti auð­vitað aðeins að breyta um takt, sér­stak­lega framan af. En á lyfj­unum finnst mér samt merki­legt hvað maður hefur getað beitt sér. Nú er ég nán­ast búinn að gleyma þessu nema ég hef staf­inn alltaf hang­andi í and­dyr­inu heima til þess að minna mig á þakk­læti.“

Árásin hafði djúpstæð áhrif á fjölskylduna

Í byrjun árs 2021 fund­ust byssu­kúlur í hurð á bif­reið fjöl­skyldu Dags. Ljóst var á ummælum hans í fjöl­miðlum eftir að málið kom upp að honum var veru­lega brugðið. Pólitísk orra­hríð hafði tekið á sig þessa mynd og hún var komin heim til hans þar sem áhrifin voru ekki bara á hann, heldur fjöl­skyld­una. Fólkið sem er honum kær­ast.

Dagur segir að skotárásin hafi þó ekki leitt til þess að hann hafi hugsað af neinni alvöru að hætta í stjórn­málum. „Ég hugsa að strax í kjöl­farið hafi þetta frekar haft áhrif á það að ég ákvað að láta ekki gott heita. Mér hefði fund­ist ein­hvern veg­inn það gefa röng skila­boð, þó að það hafi sann­ar­lega komið upp í hug­ann og ég hafi farið í gegnum það. En öll reynsla sem maður verður fyrir tekur maður með og vinnur úr á ein­hvern hátt.“

Viðbrögð lang­flestra hafi líka verið þannig að það hafi komið eitt­hvað jákvætt út úr atvik­inu. „Sem betur fer tóku lang­flestir undir það að við sem sam­fé­lag viljum auð­vitað vera nákvæm­lega það, sam­fé­lag, en ekki land eða borg þar sem borg­ar­stjórar eða ráð­herrar eða ráða­menn ferð­ast um í lög­reglu­fylgd eða þurfa að vera í stöðugri gæslu. En þetta er mjög brot­hætt ef eitt­hvað ger­ist.“
Rannsókn á mál­inu var fellt niður síðla árs 2021 og sá sem var grun­aður um verkn­að­inn því aldrei ákærður. Dagur segir þó að hann hafi aldrei fundið annað en að lög­reglan hafi reynt að gera sitt besta. „Það voru tak­mörkuð gögn sem og dómafor­dæmi sem leiddu til þess að það var ekki sak­sótt fyrir þetta. Og það er auð­vitað eitt­hvað sem maður situr uppi með en mér fannst heldur ekki gagn­legt ein­hvern veg­inn að láta þetta verða fyr­ir­ferð­ar­mikið í okkar dag­lega lífi. Þó að þetta væri stað­reynd sem við fjöl­skyldan sátum uppi með og hafði djúp­stæð áhrif á okkur öll.“